Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Została nazwana dziewicą roztropną

...Z opowieści hagiograficznych wiemy, że Agnieszka, mała Rzymianka, mając zaledwie 12-13 lat oparła się próbie gwałtu, ale poniosła śmierć męczeńską jako chrześcijanka. O ile wiadomo prefekt kazał wystawić ją nagą na widok publiczny, aby ją upokorzyć i zmusić do porzucenia wiary. Ona jednak pozostała nieugięta. Wedle tradycji zginęła na stadionie...

21 stycznia - Wspomnienie liturgiczne św. Agnieszki Rzymskiej, dziewicy, męczennicy (zm. ok. 304).

Św. Agnieszka rzymska, to jedna z najbardziej czczonych postaci w chrześcijańskiej starożytności. Historia przekazała o niej bardzo skąpe informacje. Nie wiadomo nawet skąd pochodziła. Według tradycji była bardzo młoda, miała zaledwie 12-13 lat, gdy wybuchły prześladowania za ces. Dioklecjana. Według podań miała ponieść śmierć męczeńską ok. 304 przez ścięcie mieczem przy drodze Nomentańskiej w Rzymie, dlatego później nazwano ją Agnieszką Rzymską. Wielką siłę ducha - zdaniem hagiografów - czerpała z niezachwianej wiary, pomimo młodzieńczej delikatności i filigranowej postury.

Jej "Passio", która dotarła do nas w wersjach greckiej, łacińskiej i syryjskiej z V w., była znana już przez wszystkich wielkich Ojców Kościoła. Ambroży, Augustyn, papież Damazy, Hieronim, Maksym z Turynu, Grzegorz Wielki, Beda Czcigodny, Prudencjusz, a później poeci karolińscy i wreszcie Jakub z Varazze - wszyscy oni przedstawiali poruszające portrety młodej Agnieszki, oparte na tradycji ustnej sięgającej niepamiętnych czasów.

Również ikonografia świętej przeżyła ogromny rozkwit. Na obrazach, zwłaszcza tych średniowiecznych, Agnieszka jawi się z barankiem u boku, na wspomnienie jej imienia oraz snu, w którym - zgodnie z tradycją - osiem dni po śmierci ukazała się swoim rodzicom. Ujrzeli oni ją przechadzającą się razem z innymi męczennicami obok Baranka bez skazy. Na miejscu jej męczeńskiej śmierci już Konstantyna, córka cesarza Konstantyna, wybudowała bazylikę, która wielokrotnie przerabiana, została w końcu przebudowana w stylu bizantyńskim i po dziś dzień jest jednym z głównych kościołów Rzymu. Imię Agnieszki wspomina się w "Kanonie rzymskim".

Na obrazach święta Agnieszka przedstawiana jest z barankiem, ze względu na to, że w etymologii ludowej imię to pochodzi od łacińskiego "agnus" - baranek. Jest patronką dzieci, panien, ogrodników. Powstały też powiedzenia ludowe, np. "Święta Agnieszka puszcza skowronka z mieszka" czy "Agnieszka łaskawa - wkrótce w polu zabawa".

Każdego roku 21 stycznia, w bazylice jej imienia w Rzymie, błogosławi się owieczki, z których wełny benedyktynki św. Cecylii tkają paliusze (taśmy z wyhaftowanymi sześcioma czarnymi krzyżami, które później błogosławi papież na grobie św. Piotra w dzień święta Apostoła). Tradycja ta nawiązuje do legendy mówiącej, że Agnieszka pojawiła się rodzicom osiem dni po śmierci w towarzystwie dwóch białych aniołków. Paliusze są symbolami więzi nowych arcybiskupów metropolitów z Następcą Piotra. Są one wręczane 29 czerwca, w uroczystość świętych Piotra i Pawła nowo mianowanym metropolitom.

Do XX w. zwierzęta stanowiły daninę rzymskiej bazyliki św. Agnieszki przy Via Nomentana dla Kapituły Laterańskiej. Po odejściu od tej tradycji przez jakiś czas rząd Włoch wpłacał kapitule sumę 35 lirów na zakup dwóch owieczek. Ponad 60 lat temu wydatek ten wzięli na siebie trapiści z klasztoru Tre Fontane w Rzymie, miejsca męczeństwa św. Pawła. Owieczki hodują natomiast zakonnice z klasztoru św. Wawrzyńca przy Via Panisperna w centrum Wiecznego Miasta.

Przyczynki do lektury:

"Święta Agnieszka została nazwana przez św. Ambrożego, który opisał jej męczeństwo, dziewicą roztropną. Miała trzynaście lat, kiedy umierając, stała się uczestniczką życia niebieskiego, które jedyne jest prawdziwym życiem. Była dziewczynką pod względem wieku, ale dorosłą w umyśle i w sercu; piękna na obliczu, ale jeszcze piękniejsza z racji wiary, którą strzegła w swej duszy" (Jakub z Varazze, "Leggenda aurea").

****

Uderzona, jakąż godność zachowuje!
Cała zakrywając się szatą,
uważnie strzeże swej wstydliwości,
by nikt nie ujrzał jej nagości.
Umiera, lecz jej wstydliwość trwa:
ręką zakrywa swą twarz,
zgiąwszy kolano, szuka ziemi
i słania się nietknięta.
(Ambroży, "Hymn na uroczystość św. Agnieszki").

Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

bł. Bolesława Lamentbł. Bolesława Lament

Modlitwa do bł. Bolesławy LamentModlitwa do bł. Bolesławy Lament

Litania do bł. Bolesławy LamentLitania do bł. Bolesławy Lament

Modlitwa do św. Józefa FreinademetzaModlitwa do św. Józefa Freinademetza

Modlitwa do bł. Archanieli GirlaniModlitwa do bł. Archanieli Girlani

Modlitwa do św. Sulpicjusza SeweraModlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej