Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Proces beatyfikacyjny ks. Frelichowskiego - męczennika z Dachau

Uroczyste złożenie podpisu przez ordynariusza toruńskiego bp. Andrzeja Suskiego zakończyło, 18 lutego w Toruniu, diecezjalny proces beatyfikacyjny męczennika z Dachau, ks. Wincentego Frelichowskiego. Mszy św. w przypadającą w tych dniach 50. rocznicę śmierci sługi Bożego przewodniczył Prymas Polski kard. Józef Glemp.

Obok 20 biskupów, w tym abp. Kazimierza Majdańskiego i bp. Ignacego Jeża - byłych więźniów obozu koncentracyjnego w Dachau, uczestniczyli w niej m. in. księża - świadkowie życia i śmierci ks. Frelichowskiego.

"Dziś także są chrześcijanie, gotowi dawać świadectwo o Chrystusie i o tym, że bramy piekielne nie zniszczą Kościoła, bo żyje i działa w Nim Duch Święty" - mówił w kazaniu Ksiądz Prymas. Podkreślił też, że postawa ks Frelichowskiego uczy współczesnych katolików tego, iż na codzienne życie trzeba patrzeć przez pryzmat Ewangelii, która ukazuje nam Jezusa dźwigającego krzyż, lecz także Jezusa przemienionego i zmartwychwstałego.

Stefan Wincenty Frelichowski urodził się 22 stycznia 1913 r. w Chełmży (obecnie diecezja toruńska). Jesienią 1931 r wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego diecezji chełmińskiej w Pelplinie. Święcenia kapłańskie otrzymał 14 marca 1937 r. z rąk bp. Stanisława Wojciecha Okoniewskiego. Bezpośrednio po święceniach został mianowany jego kapelanem, a 1 lipca 1938 r. powierzono mu obowiązki wikariusza parafii Najświętszej Marii Panny w Toruniu.

Po wkroczeniu wojsk niemieckich do miasta, 11 września, wraz z innymi duchownymi został aresztowany i osadzony w więzieniu. Zwolniony po kilku dniach, 18 paźdieruika ponownie był aresztowany. Przebywając w VII Forcie Toruńskim organizował wspólne modlitwy, odprawiał Msze św. oraz prowadził pracę duszpasterską. 10 stycznia 1940 r. po krótkim pobycie w obozie przejściowym w Nowym Porcie Gdańskim został osadzony w obozie koncentracyjnym w Stutthoff. Tutaj, mimo zakazów władz obozowych prowadził pracę duszpasterską wśród współwięźniów. 9 kwietnia 1940 r. został przeniesiony do obozu Oranienburg-Sachsenhausen, a następnie 13 grudnia wraz z innymi kapłanami przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau. Tu odmówił wpisania się na tzw. Deutsche Volksliste. Wbrew zakazowi wykonywania praktyk religijnych rozdzielał codziennie Komunię św.

Gdy w latach 1943-44 władze obozowe zezwoliły na przesyłanie paczek żywnościowych, ks. Frelichowski stworzył obozową "Caritas". Miała ona służyć w sposób zorganizowany pomocą żywnościową więźniom, którzy nie otrzymywali paczek. Podczas epidemii tyfusu w obozie w 1944 r., spieszył z pomocą duszpasterską chorym. Pomimo zakazów obłożonych surowymi karami oraz przestróg współwięźniów-kapłanów przedostawał się do rewiru chorych i modlił się z nimi, spowiadał, udzielał im ostatniej posługi. Zmarł 23 lutego 1945 r. na sutek zarażenia tyfusem. O zezwolenie na rozpoczęcie procesu informacyjnego na temat ks. Wincentego Frelichowskiego zwrócił się do Prymasa Polski kard. Stefana Wyszyńskiego ówczesny ordynariusz chełmiński bp Kazimierz Józef Kowalski. Prace przygotowawcze zostały zakończone w 1961 r. Proces zaczął się oficjalnie w 1964 r. W latach 1964-72 przesłuchano zgłoszonych przez postulatora świadków. Po utworzeniu diecezji toruńskiej proces prowadził miejscowy ordynariusz bp Andrzej Suski.

wk (KAI)
Pielgrzym, nr 137


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Zagadki | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej