Stefan Kaczorowski

Urodzony 18 listopada 1899 r. w Ośnie Kujawskim w rodzinie inteligenckiej, po ukończeniu szkoły średniej we Włocławku wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Tu w roku 1917 włącza się do pracy społecznej. W roku 1919 wraz z innymi zakłada pierwsze koło Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej Odrodzenie w Warszawie i przez kilka lat pełni funkcję sekretarza Komitetu Wykonawczego Rady Naczelnej. W 1926 r. powołuje do życia Chrześcijański Związek Młodzieży Pracującej Odrodzenie, który liczył kilka tysięcy członków. Także w roku 1926 wspólnie z Tadeuszem Błażejewiczem zakłada Chrześcijański Uniwersytet Robotniczy, którego zostaje sekretarzem generalnym. W roku 1922 Stefan Kaczorowski wstąpił do Chrześcijańskiej Demokracji, by następnie przez osiem lat pełnić funkcję sekretarza Zarządu Głównego, zaś w latach 1931-34 sekretarza generalnego w Zarządzie Głównym za prezesury Wojciecha Korfantego. Po połączeniu się Chrześcijańskiej Demokracji z Narodową Partią Robotniczą i Hallerczykami w Stronnictwo Pracy w 1937 r. Kaczorowski w dalszym ciągu jest we władzach naczelnych Stronnictwa.

Bierze udział w kampanii wrześniowej 1939 r., a następnie rozpoczyna działalność w konspiracji. W 1944 r. jako żołnierz Armii Krajowej uczestniczy w Powstaniu Warszawskim. Po upadku Powstania zostaje przeniesiony do województwa łódzkiego, gdzie pełni obowiązki zastępcy, a następnie delegata okręgowego Polski Podziemnej. Po wyzwoleniu zaczął organizować Stronnictwo Pracy w Łodzi jako jego prezes wojewódzki, jednak zmuszony został pod koniec 1945 r. udać się na emigrację.

Od 1947 r. pełni funkcję prezesa Stronnictwa Pracy na emigracji. Po powrocie do kraju w 1957 r. wraz z innymi seniorami Odrodzenia organizuje "Dni Modlitw Inteligencji Katolickiej" na Jasnej Górze. Pracuje jako adwokat w Łodzi. W latach 1963 -1966 broni praw rolników powiatów łódzkiego i łęczyckiego do utrzymania krzyży i kapliczek stojących na ich gruntach. W kilka lat później papież Paweł VI nadaje mu odznaczenie "Pro Ecclesia et Pontifice".

Pracą publicystyczną zajmował się mec. Kaczorowski przeszło 65 lat. W latach 20-tych był przez kilka lat redaktorem tygodnika "Pracownik Polski", a w latach 1928-1933 - naczelnym redaktorem miesięcznika "Pro Christo -Wiara i Czyn". W okresie konspiracji założył i redagował organ Stronnictwa Pracy "Reforma", zaś na emigracji w Paryżu wydawał biuletyn "Nowa Reforma". Wiele artykułów opublikował w pismach Ruchu Obrony Praw Człowieka, który założył wraz z innymi w roku 1977. Mec. Kaczorowski jest autorem 14 broszur i książek, z których 9 zostało wydanych drukiem. Pozostałe 5 prac znajduje się w maszynopisach, m.in. Masoneria, rewolucjonizm, dezintegracja (stron 593) i Kościół Katolicki w Narodzie Polskim (rok 1984).

Nazwisko Stefana Kaczorowskiego od dziesiątków lat kojarzyło się z nieustępliwą postawą w stosunku do poczynań sił Antykościo-ła, starających się (szczególnie w ostatnich czasach) poprzez przenikanie i przylepianie do struktur Kościoła narzucać katolikom fałszywe idee i zawodzić ich na manowce. W licznych wystąpieniach, artykułach, wywiadach i polemikach sędziwy Mecenas skutecznie demaskował podstępne i złowrogie zamiary tajnych związków Antykościoła. Będąc niekwestionowanym autorytetem moralnym podejmował liczne interwencje w sprawach istotnych dla Kościoła i Narodu zarówno wobec władz państwowych, jak i (szczególnie ostatnio) wobec władz kościelnych. Nie zawahał się zwrócić nawet do Ojca św. Jana Pawła II w sprawie zachowania katolickiego charakteru prasy (oficjalnie) katolickiej w Polsce. W swej ostatniej publicznej wypowiedzi, to jest w wywiadzie udzielonym Katolickiemu Tygodnikowi Społecznemu "Ład" (nr 25 z 28 XI 1987), mec. Kaczorowski po raz kolejny przestrzegał katolików przed masonerią. Powiedział między innymi: "Charakterystyczna jest sprawa infiltracji Kościoła przez masonerię. Główne jej źródła pochodzą od Loży Matki Kopernik, która istnieje w Paryżu lub pod Paryżem. U nas w kraju jest również kilka takich ośrodków".

Uroczysty pogrzeb mec. Stefana Kaczorowskiego odbył się 6 stycznia 1988 r. na Cmentarzu Katolickim na Radogoszczu w Łodzi. Mszę św. żałobną w kaplicy cmentarnej celebrował w towarzystwie 6 księży bp J. Rozwadowski, który również wygłosił wspomnienie o Zmarłym. Omówiwszy jego działalność podkreślił , że "w tej swojej pracy społecznej starał się o to, ażeby przepoić ją Duchem Ewangelii i tą Prawdą, którą głosi Kościół Boży, tą Prawdą, która daje człowiekowi prawdziwy Pokój, która go prowadzi drogą Szczęścia. I właśnie tutaj jest ta wielka zasługa Brata Stefana, że tego Ducha Ewangelii wszędzie, gdzie pracował, starał się przekazywać i sprawę wierności Panu Bogu stawiał na pierwszym miejscu". Mec. Kaczorowski zasłużył na wdzięczną pamięć w sercach polskich katolików!

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości św. Maksymilian Maria Kolbe Modlitwa do św. Maksymiliana Marii Kolbe Litania do św. Maksymiliana Marii Kolbe Maksymilian Kolbe oddał za niego życie. Kim był Franiszek Gajowniczek? Chrystusowe męczeństwo Maksymiliana Kolbego Wiersze o św. Maksymilianie Maria Kolbe Św. Maksymilian w oczach weterena niepokalanowskiego Tęsknota do nieba Św. Maksymilian Kolbe - prorok nowego dogmatu maryjnego De Profundis - Akt strzelisty ojca Maksymiliana Kolbego Święty Maksymilian - patron trudnych czasów Tekst homilii wygłoszonej przez papieża Jana Pawła II w trakcie kanonizacji Ojca Maksymiliana 17 lutego 1941 - Gestapo aresztowało o. Maksymiliana Kolbego oraz czterech innych ojców franciszkanów z Niepokalanowa Ostatni list o. Kolbego Szaleniec Niepokalanej Ojciec Kolbe i Jan Paweł II w historii XX wieku Test wiedzy o św. Maksymilianie Marii Kolbem

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna