Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Bukiety świątecznego stołu

     Rośliny towarzyszą człowiekowi przez całe życie, szczególnie w jego ważnych wydarzeniach. Trudno sobie wyobrazić uroczystość rodzinną bez kwiatów. Boże Narodzenie bez choinki lub świerkowego stroika, a Wielkanoc bez ... palm.

     W pomorskiej tradycji wielkanocne palmy są najczęściej kompozycją kilku kwitnących gałązek wierzby, leszczyny lub ulistnionych pędów brzozy. Pochodzą one od gatunków drzew i krzewów kwitnących lub rozwijających liście wczesną wiosną. Posiadają symboliczne znaczenie - pojawiające się kwiaty i młode listki oznaczają koniec zimy i jednoczesne rozpoczęcie "nowego życia" wraz z nadchodzącą wiosną.

     Do kompozycji wielkanocnych najczęściej wykorzystuje się gałązki wierzby iwy (Salix caprea). Z wierzb krajowych jest najwcześniej kwitnącym gatunkiem. Rozwój kwiatów zebranych w srebrzyste kotki, następuje wczesną wiosną - w marcu i kwietniu - w bieżącym roku już w końcu lutego. Krzewy te występują na brzegach lasów, w zaroślach, na zrębach i polankach.

     Innym wcześnie kwitnącym krzewem wiosennym jest leszczyna. Najbardziej znana, leszczyna pospolita (Corylus avellana) kwitnie w marcu - kwietniu. Kwiaty żeńskie, zebrane w długie zwisające złote bazie, w trakcie dojrzewania wydzielają pyłek koloru żółtego. Są estetyczne i po ścięciu długo utrzymują się w klimacie mieszkania. U nas popularnie występuje leszczyna w podszyciu lasów liściastych. Jest też chętnie uprawianym krzewem owocowym, ze względu na "orzechy laskowe".

     Warto też pamiętać o krzewach wcześnie kwitnących, których gałązki można wykorzystać do dekoracji mieszkania i świątecznego stołu. Są to gatunki o wyraźnych, barwnych kwiatach, które są główną cechą estetyczną całej rośliny. Najbardziej znanymi są żółto kwitnące: dereń jadalny (Cornus mas) i forsycja pośrednia (Forsythia intermedia) oraz migdałowiec trójklapowy (Prunus triloba), tworzący duże, pełne różowe kwiaty - niby różyczki.

     Wspólną cechą wymienionych krzewów jest wytwarzanie kwiatów przed rozwojem liści, co wzmaga efekt wizualny. Chcąc na Wielkanoc oglądać kwitnące gałązki, należy wcześniej ściąć pędy wspomnianych gatunków (co najmniej 7 - 10 dni przed zamierzonym terminem kwitnienia), umieścić je w naczyniu z wodą i ustawić w ciepłym pomieszczeniu o temperaturze 20-25°C, z dala od urządzeń grzewczych. Należy pamiętać, by przed wstawieniem pędów do wazonu z wodą, końce ich rozciąć lub zmiażdżyć, w celu ułatwienia pobierania wody przez tkankę przewodzącą. W podobny sposób można postąpić z gałązkami brzozy brodawkowatej (Betula verrucosa), która dość szybko rozwinie pączki liściowe.

     Do dekoracji świątecznego stołu może znakomicie posłużyć zielona rzeżucha ogrodowa. Jest to roślina jednoroczna uznana za przyprawową. Nasiona wystarczy wysiać na 7-10 dni przed zbiorem, a dosiewać je można potem co dwa tygodnie. Podłożem może być cienka warstwa ligniny, waty, bibuły lub gazy - nasączone wodą. Wilgotne podłoże można modelować w różne kształty: wklęsłe naczynia, a szczególnie ciekawie wyglądają takie zielone roślinki rozmieszczone na wypukłym naczyniu. Oprócz wartości dekoracyjnej rzeżucha posiada też walory odżywcze, ze względu na dużą zawartość witamin, brakujących przecież w żywieniu wczesnowiosennym.

     Koszyki ze święconką najczęściej są przystrajane gałązkami bukszpanu wiecznie zielonego (Buxus sempervirens), borówki czerwonej-brusznicy (Vaccinium vitis-idaea) lub barwinka pospolitego (Vinca minor). Rośliny te są gatunkami zimozielonymi, czyli utrzymującymi liście przez zimę i dzięki temu ich pędy chętnie są wykorzystywane w dekoracjach świątecznych.

     Ścinając gałązki wspomnianych gatunków drzew, krzewów i krzewinek, pamiętajmy o pewnych zasadach. Rośliny są również żywym organizmem, podatnym na różne patogeny chorobotwórcze i szkodliwe działanie drobnych ustrojów. Gałązki i pędy ścinać trzeba zawsze przy pomocy ostrych narzędzi, takich jak sekator lub nóż ogrodniczy i zawsze w miejscu rozwidlenia. Nie powinno się pozostawiać tzw. czopów, czyli kawałków pędów znajdujących się po ścięciu nad rozwidleniem. No, i jeszcze jedno! Nie ścinajmy pędów roślin chronionych oraz znajdujących się na terenach zieleni miejskiej. Możemy wówczas roślinom tylko zaszkodzić, a pośrednio całej przyrodzie i także nam samym.

Janusz Saturnin
Pielgrzym, nr 139


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Zagadki | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej