Z kim przestajesz...

Znaczenie obyczajów dla wychowania doceniano już w starożytności. "Co warte jest prawo tam, gdzie nie ma obyczaju?" - pisał Horacy. Najpierw tworzą te obyczaje rodzice i ich rodziny. Dziecko na zasadzie uczestnictwa nasiąka nimi i uwrażliwia się na wartości. Potem stopniowo środowisko to wzbogaca się, rodzice zaś - jeśli rozumieją, na czym w istocie polega wychowanie - czuwają nad tym, aby to otoczenie wychowawcze było obiektywnie bogate. Czasem bowiem, nawet przy dobrych intencjach, środowisko to ulega zepsuciu czy dewastacji. Potrzeba czuwania rodziców Bogate środowisko wychowawcze tworzy przede wszystkim rodzeństwo, a następnie otoczenie w szkole. Zadbajmy o to, by szkoła była dobra, czyli nie tylko nowoczesna, sprawna w przekazie wiedzy, ale bogata w te wartości, którymi sami żyjemy. Do około 10-11. roku życia dziecko uczestniczy w kulturze i obyczajach rodziców, a ich wpływ na jego przeżycia i zachowania jest decydujący. Stopniowo jednak rośnie wpływ szkoły, który dokonuje się przez przekaz wiedzy. Do dzieci w wieku od 7 do 11 lat (czyli do V-VI klasy szkoły podstawowej) łatwo dotrzeć z wiedzą; są bardziej na nią chłonne. To także decydujący czas w kształtowaniu cech charakteru oraz właściwych zachowań, postaw. Można wówczas przekazać dziecku podstawy wiedzy religijnej (przygotować do Pierwszej Komunii świętej). Ta łatwość oddziaływania, zarówno przez kształtowanie serca i woli, jak i umysłu, kończy się wraz z tzw. dojrzewaniem seksualnym. Dziecko wkracza w okres samowychowania i... przestaje być dzieckiem. To wielkie wyzwanie dla rodziców! We wczesnym dzieciństwie "rodzi się" człowiek, a teraz "rodzi się" młoda kobieta i miody mężczyzna. Wpływ grupy koleżeńskiej Młody człowiek w tym czasie oddala się psychicznie od rodziców; jego komunikacja z nimi staje się nie tylko skąpa, ale często podszyta zmęczeniem, irytacją, roszczeniami itd. Miejsce tej relacji zajmuje wspólnota młodzieżowa, a właściwie dwie: dziewczęta i chłopcy. W ich obrębie powstają specyficzne subkultury. W grupie chłopców pojawia się kult siły, adorują oni sportowców i innych idoli. W grupie dziewcząt rozwija się kult piękna. Jako rodzice nie mamy wpływu na to, że dziecko wejdzie w swoją grupę. Jednak możemy zadbać o to, aby była to grupa na odpowiednim poziomie. Duży wpływ na kształtowanie się osobowości w tym okresie mają rozmaite grupy pozaszkolne: ministranci, grupy sportowe, artystyczne... Rodziny mogą się tutaj wykazać dużą inicjatywą. Zaniedbania w organizowaniu środowiska mogą zaowocować nasiąkaniem wartościami zupełnie przypadkowymi, np. kultem szczupłej sylwetki i nieuzasadnionym odchudzaniem się. Na temat okresów rozwojowych dziecka polecam publikacje J. Dobsona oraz Rozwój psychiczny młodzieży M. Kreutza (Wrocław 2005). HENRYK JAROSIEWICZ Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt