Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Kult Serca Bożego

Chrystus jest miłością

Kult Serca Bożego jest uwielbieniem Słowa Wcielonego i hołdem dla Miłości. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa. łączył się ze czcią dla ran i męki Zbawiciela świata. Starożytność chrześcijańska, Ojcowie Kościoła stworzyli główne idee kultu Serca Bożego, choć nie wyodrębnili go z ogólnego kultu Bożego. Dopiero w w. XII-XVI następują zmiany i zamiast kultu ran Chrystusa, a zwłaszcza rany Jego boku, Kościół propaguje kult Najświętszego Serca Jezusa. W jego rozkrzewianiu wielkie zasługi położyła św. Małgorzata Maria Alacoque i jej objawienia w Paray-le-Monial, a także wysiłki duszpasterskie św. Franciszka Salezego, kardynała Berulle, św. Jana Eudesa i bł. Klaudiusza Colombiere.

16 czerwca 1675 r. św. Małgorzata miała wizję Zbawiciela. Usłyszała słowa: "Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że niczego nie szczędziło, aż do zupełnego wyniszczenia siebie celem okazania im swej miłości. A jednak w zamian za to doznaję od większości ludzi gorzkiej niewdzięczności, lekceważenia, oziębłości i świętokradztw, jakim mnie darzą w tym Sakramencie Miłości". Jednaniu ludzi dla Bożego Serca i idei Miłości poświęciło swe usługi i działalność wielu misjonarzy. Powstały nowe zakony propagujące przede wszystkim kult Serca Chrystusa. Apostolstwo Miłości rozszerzyło się najbardziej po świecie na przełomie XIX i XX wieku. Św. Jan Eudes nazwany został przez papieża Piusa X ojcem publicznego kultu Najświętszego Serca Jezusowego i otrzymał tytuł apostoła Serca Chrystusa. Założył on nawet "Zgromadzenie Jezusa i Maryi", by szerzyć cześć Serca Bożego. Pisał: "Nie powinniśmy rozłączać tego, co Bóg tak doskonale złączył. Jezus i Maryja są tak ściśle ze sobą związani, że kto widzi Jezusa, widzi Maryję, a kto kocha Jezusa, kocha Maryję... Te dwa Serca Jezusa i Maryi są tak ściśle ze sobą złączone, że Serce Jezusa jest początkiem Serca Maryi, jak Stwórca jest początkiem stworzenia. Serce zaś Maryi jest początkiem Serca Jezusa, jak matka jest początkiem serca swego dziecka".

Teologiczne spojrzenie na ideę Serca Bożego bardzo głęboko sięga do źródeł biblijnych i spaja organicznie wizję chrystologiczną, mariologiczną i antropologiczną, czyli wizję Boga-Człowieka, Matki-Pośredniczki i człowieka-stworzenia.

Nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego szerzyło się również w Polsce. W w. XVIII istniało u nas przeszło tysiąc bractw Najświętszego Serca. Polska w dzieje tego kultu wniosła oryginalny wkład, gdy tuż przed okresem niewoli narodowej, w r. 1765, biskupi polscy złożyli memoriał papieżowi Klemensowi XIII, w którym prosili o wprowadzenie we wszystkich diecezjach Rzeczypospolitej jednolitego formularza brewiarzowego i mszalnego o Sercu Jezusowym. Memoriał był wspaniałym traktatem teologicznym o kulcie Bożej Miłości. Odpowiadając na prośbę biskupów polskich Klemens XIII wprowadził w Polsce święto ku czci Serca Bożego, a papież Pius IX w r. 1856 rozpowszechnił je w całym Kościele katolickim. W encyklice Miserentissimus Redemptor Pius XI stwierdził: "Spośród praktyk, związanych ściślej ze czcią Najświętszego Serca, wybija się pobożna praktyka poświęcania Sercu Jezusa samych siebie i wszystkiego, co posiadamy, a co zawdzięczamy odwiecznej Miłości Bożej..." Kolejni papieże wiele uwagi poświęcili kultowi Bożej Miłości. Pius XII wydał encyklikę Hauńetis aąuas. Paweł VI w r. 1965, w 200 rocznicę ustanowienia liturgicznego święta na cześć Serca Jezusa, w okolicznościowym liście papieskim zachęcał do propagowania tego kultu. Nie przebrzmiały jeszcze słowa encykliki Dives in misericordia, wydanej w 1980 roku przez Ojca Świętego Jana Pawła II.

Pod symbolem fizycznego Serca Jezusa Kościół głosi prawdę, że Bóg jest Miłością. Bóg-Człowiek jest objawieniem nieskończonego miłosierdzia. Jak cały stosunek Boga do człowieka ma swój początek i koniec w miłości i miłosierdziu, tak i w Chrystusie dopełnia się on przez miłość i miłosierdzie. Bóg chcąc odkupić świat z grzechu wybrał upokorzenie i poniżenie. Tajemnicę dobrowolnego doświadczenia krzyża i dobrowolnej zgody na mękę zrozumieć można tylko przez miłość. Przez ofiarę Mszy św. i przez Eucharystię, powtarzaną od pierwszego Wielkiego Czwartku i Golgoty jerozolimskiej, Chrystus oddaje się i oddawać się będzie ludzkości aż do skończenia świata. Miłość odwieczna objawiła się w bezmiarze trzech tajemnic: wcielenia, krzyża i Eucharystii. Wszystkie te znaki miłości Boga tworzą Ewangelię, zbawcze orędzie Miłości. Serce Jezusa jest więc ośrodkiem wszystkich dzieł Bożych. Jezus z Nazaretu urodził się z Sercem zranionym miłością! Dopiero cios zadany włócznią przez żołnierza rzymskiego odsłonił ranę odwiecznej Miłości Zbawiciela. Bok zraniony ma nam uzmysłowić obowiązek stworzenia wobec Stwórcy i Zbawiciela, obowiązek odpowiedzenia miłością na Miłość. "Jeśli mnie umiłujecie, Ojciec mój umiłuje was i będzie mieszkać u was". I tu tkwi cała istota i tajemnica chrześcijaństwa: Miłość.

W. W.


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ] 
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Zagadki | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej