Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Karol Wojtyła

[ Miłość mi wszystko wyjaśniła... ]  [ To Przyjaciel... ]  [ Uwielbiam cię...
[ Z wolna słowom odbieram blask... ]  [ Za tę chwilę...
[ Pieśń o słońcu niewyczerpanym ]  [ Mysterium Meum Mihi


Miłość mi wszystko wyjaśniła...
Miłość mi wszystko wyjaśniła, 
Miłość wszystko rozwiązała - 
dlatego uwielbiam tę Miłość, 
gdziekolwiek by przebywała. 
A że się stałem równiną dla cichego otwartą przepływu, 
w którym nie ma nic z fali huczącej, nie opartej o tęczowe pnie, 
ale wiele jest z fali kojącej, która światło w głębinach odkrywa 
i tą światłością po liściach nie osrebrzonych tchnie. 

Więc w tej ciszy ukryty ja - liść, 
oswobodzony od wiatru, 
już się nie troskam o żaden z upadających dni, 
gdy wiem, że wszystkie upadną.


To Przyjaciel...
To Przyjaciel. Ciągle wracasz pamięcią 
do tego poranka zimą. 
Tyle lat już wierzyłeś, wiedziałeś na pewno, 
a jednak nie możesz wyjść z podziwu. 
Pochylony nad lampą, w snopie światła wysoko związanym, 
nie podnosząc swej twarzy, bo po co - 
- i już nie wiesz, czy tam, tam daleko widziany, 
czy tu w głębi zamkniętych oczu - 

Jest tam. A tutaj nie ma nic prócz drżenia, 
oprócz słów odszukanych z nicości - 
ach, zostaje ci jeszcze cząstka tego zdziwienia, 
które będzie całą treścią wieczności.


Uwielbiam cię...
Uwielbiam cię, siano wonne, bo nie znajduję w tobie 
dumy dojrzałych kłosów. 
Uwielbiam cię, siano wonne, któreś tuliło w sobie 
Dziecinę bosą. 
Uwielbiam cię, drzewo surowe, bo nie znajduję skargi 
w twoich opadłych liściach. 
Uwielbiam cię, drzewo surowe, boś kryło Jego barki 
w krwawych okiściach. 

Uwielbiam cię, blade światło pszennego chleba, 
w którym wieczność na chwilę zamieszka, 
podpływając do naszego brzegu 
tajemną ścieżką.


Z wolna słowom odbieram blask...
Z wolna słowom odbieram blask, 
spędzam myśli jak gromadę cieni, 
- z wolna wszystko napełniam nicością, 
która czeka na dzień stworzenia. 
To dlatego, by otworzyć przestrzeń 
dla wyciągniętych Twych rąk, 
to dlatego, by przybliżyć wieczność, 
w którą byś tchnął. 

Nie nasycony jednym dniem stworzenia, 
coraz większej pożądam nicości, 
aby serce nakłonić do tchnienia 
Twojej Miłości.


Za tę chwilę...
Za tę chwilę pełną śmierci dziwnej, 
która w wieczność niezmierną opływa, 
za dotknięcie dalekiego żaru, 
w którym ogród głęboki omdlewa. 
Zmieszały się chwila i wieczność, 
kropla morze objęła - 
opada cisza słoneczna 
w głębinę tego zalewu. 

Czyż życie jest falą podziwu, falą wyższą niż śmierć? 
Dno ciszy, zatoka zalewu - samotna ludzka pierś. 
Stamtąd żeglując w niebo 
kiedy wychylisz się z lodu, 
miesza się szczebiot 
dziecięcy - i podziw.


Pieśń o słońcu niewyczerpanym
O Panie, przebacz mej myśli, że nie dość jeszcze miłuje,
Przebacz miłości mej, Panie, że tak strasznie przykuta do myśli -
Że chłodnym myślom, jak nurt, Ciebie odejmuje
I nie ogarnia płonącym ogniskiem

Ale przyjmij, Panie, ten podziw, który się w sercu zrywa,
Jak zrywa się potok w swym źródle -
- znak, że stamtąd przypłynie żar -
i nie odtrącaj, Panie, nawet tego chłodnego podziwu,
który nasycisz kiedyś kamieniem płonącym u warg -

i nie odtrącaj, Panie, mojego podziwu,
który jest niczym dla Ciebie, bo Cały jesteś w Sobie,
ale dla mnie teraz jest wszystkim,
strumieniem, co brzegi rozrywa,
nim oceanom niezmiernym tęsknotę swoją wypowie.


Mysterium Meum Mihi
Pan, gdy się w sercu przyjmie, jest jak kwiat,
Spragniony ciepła słonecznego.
Więc przypłyń, o światło z głębin niepojętego dnia
I oprzyj się na mym brzegu.

Płoń nie za blisko nieba
I nie za daleko
Zapamiętaj, serce, to spojrzenie.
W którym wieczność cała ciebie czeka.

Schyl się, serce, schyl się, słońce przybrzeżne,
Zamglone w głębinach ócz,
Nad kwiatem niedosiężnym,
nad jedną z róż.

Aż dotąd doszedł Bóg i zatrzymał się krok od nicości,
Tak blisko naszych oczu.
Zdawało się sercom otwartym, zdawało się sercom prostym,
Że zniknął w cieniu kłosów.

A kiedy uczniowie łaknący łuskali ziarna pszenicy,
Jeszcze głębiej zanurzył się w łan.
- uczcie się , proszę, najmilsi, ode mnie tego ukrycia.
Ja, gdzie ukryłem się , trwam.

Powiedzcie, kłosy wyniosłe, czy wy nie wiecie,
Gdzie się zataił ?
Gdzie Go szukać - kłosy, powiedzcie,
Gdzie go szukać w tym urodzaju ?




   

Sychar. Ile jest warta Twoja obrączka? Sychar. Ile jest warta Twoja obrączka?
Anna Jedna
Niniejsza książka to pomoc dla tych, którzy chcą zachować wierność małżeńską, niezależnie od okoliczności i ludzkiej słabości. To także znakomity podręcznik Bożej mądrości i Bożej miłości dla tych, którzy przygotowują się do zawarcia sakramentalnego małżeństwa... » zobacz więcej


Wasze komentarze:
 Madzia :)): 28.03.2010, 17:44
 piękne są te wiersze :)
 Patrycja: 21.03.2010, 17:06
 Hmm.... wiersze są naprawde piękne , ale ktos napisał że one są idealne na konkurs a na konkurs nie można dawać wierszy opublikowanych...
 Ula: 20.03.2010, 14:04
 wiersze są cudowne tak jak cały On! nie miałam okazji go również poznać,ale w moim sercu gości. Zrobił tyle dla ludzkości,cudowny człowiek:* ja również biorę udział w konkursie i mówię wiersz "To Przyjaciel" :)
 Ula: 20.03.2010, 14:03
 wiersze są cudowne tak jak cały On! nie miałam okazji go również poznać,ale w moim sercu gości. Zrobił tyle dla ludzkości,cudowny człowiek:* ja również biorę udział w konkursie i mówię wiersz "To Przyjaciel" :)
 Marta: 13.03.2010, 15:58
 Szkoda ,że nie mogłam papieża Jana Pawła 2 zobaczyć:( Ale mówię jego wiersz na konkursie mówię wiersz pod tytułem uwielbiam cię.On ma piękne wiersze:*:)
 szymon: 07.03.2010, 16:00
 te wiersze są wzorem w życiu tak jak sam Jan Paweł II ...
 monia: 04.03.2010, 23:03
 dlaczego dopiero po TWOJEJ śmierci zaczełam inaczej myślec i inaczej kochac.dlaczego dopiero śmierc ukochanej osoby pozwala nam dostrzec prawdziwą miłośc.
 Klaudia: 04.03.2010, 17:24
 Ja też nie miałam okazji poznać papieża Jana Pawła II, ale myśląc o jego miłości do każdego i jego wierzę. Bardzo się cieszę, że moja szkoła będzie nosiła jego imię. Jest on wzorem do naśladowania. Nigdy o tobie nie zapomnimy Ojcze Święty. Kochamy Cię
 pati: 08.02.2010, 08:19
 wiersze poety naszego Jana pawła II są tchniniem w sercu które oddaje nam miłość do niego . Ojcze na zawsze będziemy o tobie pamiętać ...
 Drzanet555: 05.02.2010, 15:02
 Wiersze są cudowne. Są idealne na konkurs o JANIE PAWLE II. Kocham cię JANIE PAWLE II
 ANDZELIKA : 02.02.2010, 13:10
 JAKIE PIĘKNE TE WIERSZYKI TAKE ZRUSZAJĄCE ZAWSZE BEDE KOCHAĆ JANA PAWŁ 2
 dominik@12: 13.01.2010, 19:49
  ''Poezja to wielka pani, której trzeba się całkowicie poświęcic :obawiam się, że nie byłem wobec niej zupełnie w porządku" (Jan Paweł**) Myślę,że zasłużył na miano ŚWIĘTEGO,nawet super świętego!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 klaudia1778: 19.11.2009, 11:31
 Jan Pawel II wzorem dla wszytkich
 nikusia0306: 14.11.2009, 11:55
 co tam fajne wierszyki na religie mi pomogą
 Aniaaa: 02.11.2009, 18:48
 każdy z tych wierszy ma w sobie magię... w moim gimnazjum działa zespół - La Speranza, który śpiewa poezje JP II... to zaszczyt móc odtwarzać to,co pisał Karol Wojtyła.
 Asia: 21.10.2009, 15:23
 W kościele w mojej miejscowości , młodzież recytowała te wiersze, a ja po prostu nie mogłam się powstrzymać i płakałam ze wzruszenia.. kochamy Cię Janie Pawle , pamięć o Tobie nie zginie... nigdy.
 voytek: 20.10.2009, 12:12
 Z wolna słowom odbieram blask...to takie piękne, znam go na pamięć,chociaż nie zasługuje na to żeby go recytować.
 Polak: 18.10.2009, 20:16
 Zawsze go kochałem...kochać będe...autorytetem dla wszystkich...JPII
 iwona: 16.10.2009, 12:44
 ciezko byloby mi skomentowac wiersze Ojca Swietego,bo kazde slowo nie oddaloby piknosci tresci...kocham Ojca Swietego.Mimi,ze juz nie ma Go tutaj z nami.to zawsze mi pomaga z nieba gdy Go poprosze.I wam polecam modlitwe do Niego a zapewniam,ze nie bedziecie sie czuc samotni,bo On wami bedzie.serdecznie pozdrawiam.
 Michał: 14.10.2009, 18:08
 Mysterium Meum Mihi.....naprawdę wzrusza
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] (8) [9] [10] [11]


Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej