Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Karol Wojtyła

[ Miłość mi wszystko wyjaśniła... ]  [ To Przyjaciel... ]  [ Uwielbiam cię...
[ Z wolna słowom odbieram blask... ]  [ Za tę chwilę...
[ Pieśń o słońcu niewyczerpanym ]  [ Mysterium Meum Mihi


Miłość mi wszystko wyjaśniła...
Miłość mi wszystko wyjaśniła, 
Miłość wszystko rozwiązała - 
dlatego uwielbiam tę Miłość, 
gdziekolwiek by przebywała. 
A że się stałem równiną dla cichego otwartą przepływu, 
w którym nie ma nic z fali huczącej, nie opartej o tęczowe pnie, 
ale wiele jest z fali kojącej, która światło w głębinach odkrywa 
i tą światłością po liściach nie osrebrzonych tchnie. 

Więc w tej ciszy ukryty ja - liść, 
oswobodzony od wiatru, 
już się nie troskam o żaden z upadających dni, 
gdy wiem, że wszystkie upadną.


To Przyjaciel...
To Przyjaciel. Ciągle wracasz pamięcią 
do tego poranka zimą. 
Tyle lat już wierzyłeś, wiedziałeś na pewno, 
a jednak nie możesz wyjść z podziwu. 
Pochylony nad lampą, w snopie światła wysoko związanym, 
nie podnosząc swej twarzy, bo po co - 
- i już nie wiesz, czy tam, tam daleko widziany, 
czy tu w głębi zamkniętych oczu - 

Jest tam. A tutaj nie ma nic prócz drżenia, 
oprócz słów odszukanych z nicości - 
ach, zostaje ci jeszcze cząstka tego zdziwienia, 
które będzie całą treścią wieczności.


Uwielbiam cię...
Uwielbiam cię, siano wonne, bo nie znajduję w tobie 
dumy dojrzałych kłosów. 
Uwielbiam cię, siano wonne, któreś tuliło w sobie 
Dziecinę bosą. 
Uwielbiam cię, drzewo surowe, bo nie znajduję skargi 
w twoich opadłych liściach. 
Uwielbiam cię, drzewo surowe, boś kryło Jego barki 
w krwawych okiściach. 

Uwielbiam cię, blade światło pszennego chleba, 
w którym wieczność na chwilę zamieszka, 
podpływając do naszego brzegu 
tajemną ścieżką.


Z wolna słowom odbieram blask...
Z wolna słowom odbieram blask, 
spędzam myśli jak gromadę cieni, 
- z wolna wszystko napełniam nicością, 
która czeka na dzień stworzenia. 
To dlatego, by otworzyć przestrzeń 
dla wyciągniętych Twych rąk, 
to dlatego, by przybliżyć wieczność, 
w którą byś tchnął. 

Nie nasycony jednym dniem stworzenia, 
coraz większej pożądam nicości, 
aby serce nakłonić do tchnienia 
Twojej Miłości.


Za tę chwilę...
Za tę chwilę pełną śmierci dziwnej, 
która w wieczność niezmierną opływa, 
za dotknięcie dalekiego żaru, 
w którym ogród głęboki omdlewa. 
Zmieszały się chwila i wieczność, 
kropla morze objęła - 
opada cisza słoneczna 
w głębinę tego zalewu. 

Czyż życie jest falą podziwu, falą wyższą niż śmierć? 
Dno ciszy, zatoka zalewu - samotna ludzka pierś. 
Stamtąd żeglując w niebo 
kiedy wychylisz się z lodu, 
miesza się szczebiot 
dziecięcy - i podziw.


Pieśń o słońcu niewyczerpanym
O Panie, przebacz mej myśli, że nie dość jeszcze miłuje,
Przebacz miłości mej, Panie, że tak strasznie przykuta do myśli -
Że chłodnym myślom, jak nurt, Ciebie odejmuje
I nie ogarnia płonącym ogniskiem

Ale przyjmij, Panie, ten podziw, który się w sercu zrywa,
Jak zrywa się potok w swym źródle -
- znak, że stamtąd przypłynie żar -
i nie odtrącaj, Panie, nawet tego chłodnego podziwu,
który nasycisz kiedyś kamieniem płonącym u warg -

i nie odtrącaj, Panie, mojego podziwu,
który jest niczym dla Ciebie, bo Cały jesteś w Sobie,
ale dla mnie teraz jest wszystkim,
strumieniem, co brzegi rozrywa,
nim oceanom niezmiernym tęsknotę swoją wypowie.


Mysterium Meum Mihi
Pan, gdy się w sercu przyjmie, jest jak kwiat,
Spragniony ciepła słonecznego.
Więc przypłyń, o światło z głębin niepojętego dnia
I oprzyj się na mym brzegu.

Płoń nie za blisko nieba
I nie za daleko
Zapamiętaj, serce, to spojrzenie.
W którym wieczność cała ciebie czeka.

Schyl się, serce, schyl się, słońce przybrzeżne,
Zamglone w głębinach ócz,
Nad kwiatem niedosiężnym,
nad jedną z róż.

Aż dotąd doszedł Bóg i zatrzymał się krok od nicości,
Tak blisko naszych oczu.
Zdawało się sercom otwartym, zdawało się sercom prostym,
Że zniknął w cieniu kłosów.

A kiedy uczniowie łaknący łuskali ziarna pszenicy,
Jeszcze głębiej zanurzył się w łan.
- uczcie się , proszę, najmilsi, ode mnie tego ukrycia.
Ja, gdzie ukryłem się , trwam.

Powiedzcie, kłosy wyniosłe, czy wy nie wiecie,
Gdzie się zataił ?
Gdzie Go szukać - kłosy, powiedzcie,
Gdzie go szukać w tym urodzaju ?




   

Targ zamknięty. Droga do zbawienia - lekcje Hioba Targ zamknięty. Droga do zbawienia - lekcje Hioba
o. Adam Szustak OP
To konferencja, która całkowicie odrzuca w kąt starotestamentalną zasadę handlowania z Panem Bogiem. O. Adam Szustak na pierwszy plan wysuwa tutaj to, co mamy najcenniejsze, czyli... naszą relację z Bogiem, opartą na wolności. Żeby Ci to pokazać, o. Adam Szustak sięga po historię Hioba i... niemal odwraca ją do góry nogami, ukazując nieznane dotąd spojrzenie. ... » zobacz więcej


Wasze komentarze:
 aniewiem: 01.05.2011, 14:24
 fantastyczne wiersze.
 Vicky♥: 30.04.2011, 14:37
 Jan Paweł II to nie tylko wzór do,nasladowania,ale także człowiek,który wnióśł do naszego zycia bardzo wiele,a co do wierszy to są przepiękne! JANIE PAWLE II, zasłużyłeś sobie na BEATYFIKACJĘ. Kocha Cię cały świat!! ♥
 Inka : 29.04.2011, 22:56
 Przeczytałam ;Pieśń o Słońcu niewyczerpanym;i pomyślałam trudny ,ale zaraz szybko się go nauczyłam i zrozumiałam,jest piękny i wymowny.Dziękuje Ojcze.
 Karolina: 29.04.2011, 21:01
 Karol Wojtyła napisał piękne wiersze. Prawdaż
 karolcia009: 28.04.2011, 13:59
 cudowne wiersze , aż chce się płakać
 wiki: 27.04.2011, 19:11
 recytuje to przyjaciel i za każdym razem płacze
 monika trokowska: 27.04.2011, 18:01
 wielkie brawa dla autora strony właśnie robie sistrze plakat i potrzebowałam paru wierszy. Zapraszam na dyskusje na NK
 Roksana : 14.04.2011, 14:33
 Jakie piękne są te wiersze aż płakać mi się chce przepiękne :) :):):):):):):) żegnaj Janie Pawle 2 Karol Wojtyła Lolek :):)
 :): 12.04.2011, 19:36
 pięknie :)
 gosia: 05.04.2011, 18:35
 uwielbiam cię...super:)
 Janina: 03.04.2011, 12:03
 CALY NASZ!!!!!!
 MARIA: 01.04.2011, 23:22
 TO NAJPIĘKNIEJSZE CO PRZECZYTAŁAM .
 patrycja: 31.03.2011, 20:47
 pienkne wiersze
 R.W.13: 31.03.2011, 19:29
 Te wiersze są świetne, mam nadzieję że będzie więcej takich powstawać.
 MARTA: 30.03.2011, 17:14
 ŚLCZNE WIERSZE!! BARDZO MI SIE PODOBAJA!!!:***
 Ane: 29.03.2011, 15:18
 śliczne wiersze ale bardzo trudne! Potrzebuje wiersza ze słowami które zapamiętam! Jak byście coś mieli to proszę piszcie!!!!!!!!!!
 Olka $$: 24.03.2011, 18:31
 Moim zdaniem Jan Paweł był kimś kogo się kochało i kimś w którym miało się nadzieje. Więc w związku z tym rocznicę jego śmierci pasowało by obchodzić z należytym szacunkiem
 ja: 22.03.2011, 23:27
  "kamcia" chyba wzór ale co tam ja jestem dyzortografem czy jakoś tak :)
 kamcia : 18.03.2011, 19:14
 Jan Paweł to wzur do naśladowania
 Antoś: 18.03.2011, 12:41
 Jan Paweł II był bardzo Dobrym człowiekiem pisał piekne wiersze naprzykład ten Miłość mi wszystko wyjaśniła Miłość mi wszystko wyjaśniła dlatego uwielbiam tę miłość gdzie kolwiek by przebywala
[1] [2] [3] [4] (5) [6] [7] [8] [9] [10] [11]


Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej