Wiersze Karola Wojtyły

Miłość mi wszystko wyjaśniła...
Miłość mi wszystko wyjaśniła, 
Miłość wszystko rozwiązała - 
dlatego uwielbiam tę Miłość, 
gdziekolwiek by przebywała. 
A że się stałem równiną dla
cichego otwartą przepływu, 
w którym nie ma nic 
z fali huczącej, nie opartej 
o tęczowe pnie, 
ale wiele jest z fali kojącej, 
która światło w głębinach odkrywa 
i tą światłością po liściach 
nie osrebrzonych tchnie. 

Więc w tej ciszy ukryty ja - liść, 
oswobodzony od wiatru, 
już się nie troskam o żaden z upadających dni, 
gdy wiem, że wszystkie upadną.

To Przyjaciel...
To Przyjaciel. 
Ciągle wracasz pamięcią 
do tego poranka zimą. 
Tyle lat już wierzyłeś, 
wiedziałeś na pewno, 
a jednak nie możesz 
wyjść z podziwu. 
Pochylony nad lampą,
 w snopie światła wysoko związanym, 
nie podnosząc swej
 twarzy, bo po co - 
- i już nie wiesz, 
czy tam, tam daleko widziany, 
czy tu w głębi zamkniętych oczu - 

Jest tam. A tutaj 
nie ma nic prócz drżenia, 
oprócz słów 
odszukanych z nicości - 
ach, zostaje ci 
jeszcze cząstka tego zdziwienia, 
które będzie całą 
treścią wieczności.

Uwielbiam cię...
Uwielbiam cię, siano wonne, 
bo nie znajduję w tobie 
dumy dojrzałych kłosów. 
Uwielbiam cię, siano wonne, 
któreś tuliło w sobie 
Dziecinę bosą. 
Uwielbiam cię, 
drzewo surowe, 
bo nie znajduję skargi 
w twoich opadłych liściach. 
Uwielbiam cię, 
drzewo surowe, 
boś kryło Jego barki 
w krwawych okiściach. 

Uwielbiam cię, 
blade światło 
pszennego chleba, 
w którym wieczność 
na chwilę zamieszka, 
podpływając do 
naszego brzegu 
tajemną ścieżką.

Z wolna słowom odbieram blask...
Z wolna słowom odbieram blask, 
spędzam myśli jak 
gromadę cieni, 
- z wolna wszystko 
napełniam nicością, 
która czeka na 
dzień stworzenia. 
To dlatego, 
by otworzyć przestrzeń 
dla wyciągniętych 
Twych rąk, to dlatego, 
by przybliżyć wieczność, 
w którą byś tchnął. 

Nie nasycony jednym 
dniem stworzenia, 
coraz większej 
pożądam nicości, 
aby serce nakłonić 
do tchnienia 
Twojej Miłości.

Za tę chwilę...
Za tę chwilę pełną
śmierci dziwnej, 
która w wieczność
niezmierną opływa, 
za dotknięcie 
dalekiego żaru, 
w którym ogród 
głęboki omdlewa. 
Zmieszały się chwila 
i wieczność, 
kropla morze objęła - 
opada cisza słoneczna 
w głębinę tego zalewu. 

Czyż życie jest falą podziwu, 
falą wyższą niż śmierć? 
Dno ciszy, zatoka zalewu 
- samotna ludzka pierś. 
Stamtąd żeglując w niebo 
kiedy wychylisz się z lodu, 
miesza się szczebiot 
dziecięcy - i podziw.

Pieśń o słońcu niewyczerpanym
O Panie, przebacz mej myśli,
że nie dość jeszcze miłuje,
Przebacz miłości mej, Panie, 
że tak strasznie
przykuta do myśli -
Że chłodnym myślom, 
jak nurt, Ciebie odejmuje
I nie ogarnia płonącym ogniskiem

Ale przyjmij, Panie, 
ten podziw, który 
się w sercu zrywa,
Jak zrywa się potok 
w swym źródle -
- znak, że stamtąd
przypłynie żar -
i nie odtrącaj, Panie, 
nawet tego chłodnego podziwu,
który nasycisz kiedyś 
kamieniem płonącym u warg -

i nie odtrącaj, Panie, 
mojego podziwu,
który jest niczym dla 
Ciebie, bo Cały 
jesteś w Sobie,
ale dla mnie teraz 
jest wszystkim,
strumieniem, 
co brzegi rozrywa,
nim oceanom niezmiernym 
tęsknotę swoją wypowie.

Mysterium Meum Mihi
Pan, gdy się w sercu przyjmie, 
jest jak kwiat,
Spragniony ciepła słonecznego.
Więc przypłyń, 
o światło z głębin 
niepojętego dnia
I oprzyj się na mym brzegu.

Płoń nie za blisko nieba
I nie za daleko
Zapamiętaj, serce, 
to spojrzenie.
W którym wieczność 
cała ciebie czeka.

Schyl się, serce, schyl się, 
słońce przybrzeżne,
Zamglone w głębinach ócz,
Nad kwiatem niedosiężnym,
nad jedną z róż.

Aż dotąd doszedł Bóg i 
zatrzymał się krok 
od nicości,
Tak blisko naszych oczu.
Zdawało się sercom otwartym, 
zdawało się sercom prostym,
Że zniknął w cieniu kłosów.

A kiedy uczniowie 
łaknący łuskali 
ziarna pszenicy,
Jeszcze głębiej 
zanurzył się w łan.
- uczcie się, proszę, 
najmilsi, ode mnie 
tego ukrycia.
Ja, gdzie ukryłem się, 
trwam.

Powiedzcie, kłosy wyniosłe,
czy wy nie wiecie,
Gdzie się zataił?
Gdzie Go szukać 
- kłosy, powiedzcie,
Gdzie go szukać 
w tym urodzaju?

Wasze komentarze:

Drzanet555: 05.02.2010, 15:02

Wiersze są cudowne. Są idealne na konkurs o JANIE PAWLE II. Kocham cię JANIE PAWLE II

ANDZELIKA : 02.02.2010, 13:10

JAKIE PIĘKNE TE WIERSZYKI TAKE ZRUSZAJĄCE ZAWSZE BEDE KOCHAĆ JANA PAWŁ 2

dominik@12: 13.01.2010, 19:49

''Poezja to wielka pani, której trzeba się całkowicie poświęcic :obawiam się, że nie byłem wobec niej zupełnie w porządku" (Jan Paweł**) Myślę,że zasłużył na miano ŚWIĘTEGO,nawet super świętego!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

klaudia1778: 19.11.2009, 11:31

Jan Pawel II wzorem dla wszytkich

nikusia0306: 14.11.2009, 11:55

co tam fajne wierszyki na religie mi pomogą

Aniaaa: 02.11.2009, 18:48

każdy z tych wierszy ma w sobie magię... w moim gimnazjum działa zespół - La Speranza, który śpiewa poezje JP II... to zaszczyt móc odtwarzać to,co pisał Karol Wojtyła.

Asia: 21.10.2009, 15:23

W kościele w mojej miejscowości , młodzież recytowała te wiersze, a ja po prostu nie mogłam się powstrzymać i płakałam ze wzruszenia.. kochamy Cię Janie Pawle , pamięć o Tobie nie zginie... nigdy.

voytek: 20.10.2009, 12:12

Z wolna słowom odbieram blask...to takie piękne, znam go na pamięć,chociaż nie zasługuje na to żeby go recytować.

Polak: 18.10.2009, 20:16

Zawsze go kochałem...kochać będe...autorytetem dla wszystkich...JPII

iwona: 16.10.2009, 12:44

ciezko byloby mi skomentowac wiersze Ojca Swietego,bo kazde slowo nie oddaloby piknosci tresci...kocham Ojca Swietego.Mimi,ze juz nie ma Go tutaj z nami.to zawsze mi pomaga z nieba gdy Go poprosze.I wam polecam modlitwe do Niego a zapewniam,ze nie bedziecie sie czuc samotni,bo On wami bedzie.serdecznie pozdrawiam.

Michał: 14.10.2009, 18:08

Mysterium Meum Mihi.....naprawdę wzrusza

karolina maniecka: 05.10.2009, 18:01

nie ma takiego slowa w kture nie mozna uwiezyc wszystkie slowa sa prawda Karola Wojtyly

...: 21.09.2009, 20:18

ty przypominasz mi najlepsze lata mojego życia gdy jak byłam dzieckiem siadałam na grzejniku u babci i co niedziele oglądałam Anioł Pański ;)

Marta: 20.09.2009, 20:35

Piękne te słowa,Nigdy o tobie nie zapomnimy Ojcze Święty,jesteś w naszych sercach,byłeś i będziesz...

Gosia: 17.09.2009, 15:43

Za każdy Twój uśmiech, każde twoje słowo, za każde milczenie dziękuję Ci Ojcze Święty

Kasia: 05.09.2009, 09:45

Choć nie widziałam Cię na żywo, zawsze patrzylam na Ciebię z radośćią którą rozbrzmiewałeś i zarazałes ludzi, dlatego teraz bądz przy mnie dopomagaj mi zawsze Bądz obok mnie, o to ćię proszę....Kocham Cię.

monika: 31.08.2009, 11:29

Choć niema Cię już na Ziemi,to pamięć o Tobie pozostanie na wieki.I gdy przyjdzie nam iść do Nieba-Przywitasz nas swoją miłością jak tu na Ziemi nas zawsze WITAŁEŚ...

iza: 27.08.2009, 08:54

kocham cię Janie Pawle

iza: 27.08.2009, 08:51

ładne wiersze też piszę poezję

Agi: 20.06.2009, 14:25

Wiersze są cudowne:)kocham cię nasz Ojcze:)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Autor:

Treść:

Nowości św. Ekspedyt Modlitwa do św. Ekspedyta Litania do św. Ekspedyta Modlitwa do św. Elfega Modlitwa do św. Leona IX Modlitwa do bł. Konrada z Ascoli

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna