Aleksander VII

Fabio Chigi urodził się 13 lutego 1599 w Sienie. Pochodził ze znanego rodu bankierów, podniesionego do godności hrabiowskiej. Jego ojciec, Flavio, był krewnym pap. Pawła V. Studiował w Sienie (1626 doktorat), od 1628 pełnił funkcje: wicelegata Ferrary od 1629, inkwizytora na Malcie od 1634, nuncjusza w Kolonii od 1639, sekretarza stanu od 1651. Kardynałem został kreowany w 1652. Jako nuncjusz uczestniczył w układach poprzedzających pokój westfalski w 1648 i przeciwko ich postanowieniom wniósł protest.

Pontyfikat rozpoczął od prób uwolnienia Kurii od nepotyzmu, wkrótce jednak obdzielił swoich krewnych ważnymi urzędami kościelnymi, choć sprawy państwowe powierzył kard. Giulio Rospigliosiemu. Od duchownych francuskich zażądał podpisania formularza stwierdzającego posłuszeństwo konstytucjom papieskim, potepiającym jansenizm. Bronił kard. J.F. Retza, którego J. Mazarin zamierzał pozbawić purpury i abpstwa w Paryżu. Stosunki z Francją pogorszył zatarg Kurii z ambasadorem Ludwika XIV w Rzymie, F. de Créqui; król wysłał wojsko do Włoch, toteż w układzie pizańskim z 12 lutego 1664 Aleksander musiał przyjąć postawione mu przez Francję warunki.

W 1661 beatyfikował, a w 1665 kanonizował Franciszka Salezego. W okresie pontyfikatu Aleksandra VII w Rzymie osiadła, nawrócona na wiarę katolicką w 1665, była królowa Szwecji, Krystyna Waza.

Ważne decyzje papież podjął w sprawach misyjnych. 23 marca 1656 wydał dekret, który zezwolił jezuickim misjonarzom w Chinach na stosowanie w ceremoniach kościelnych niektórych obrzędów lokalnych oraz rezygnacji z łaciny podczas nabożeństw. Decyzja ta została potem zmieniona przez jednego z następców, Klemensa XI (1704).

W 1665 wydał przeciwko jansenistom konstytucję "Regiminis Apostolici". Uzyskał zgodę rządu Wenecji na powrót jezuitów, wygnanych w 1606. Odznaczał się świętością życia i szerokością zainteresowań umysłowych, zajmował się matematyką i poezją. Roztaczał mecenat nad uczonymi i artystami, wykazał jednak brak zdolności administracyjnych. Jako opiekun sztuk pięknych papież zlecił architektowi Berniniemu otoczenie placu św. Piotra półkolistą kolumnadą. Bernini zaprojektował także grobowiec papieża w bazylice watykańskiej.

Pontyfikat Aleksandra VII był próbą ratowania pozycji Kościoła zagrożonej rozwojem prądów narodowo-absolutystycznych.

Pontyfikat ten to czas ogromnych klęsk ponoszonych przez Polskę. Papież wezwał książąt chrześcijańskich do niesienia pomocy Rzeczypospolitej i sam udzielił jej znacznych subsydiów na obronę kraju zmagającego się z potopem szwedzkim. Aleksander VII wyraził zgodę na sprzedaż na cele publiczne sreber kościelnych. Zatwierdził konstytucje Zgromadzenia Panien Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny - prezentki założone przez Marię Czeską (1584-1650) w latach 1623-26.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna