św. Hildegarda z Bingen(1098 - 1179)
...Święta Hildegarda to wielka średniowieczna mistyczka, ksieni klasztoru benedyktyńskiego w Disibodenbergu, fundatorka i przełożona klasztorów w Rupertsbergu i Eibingen, autorka trzech prac wizyjnych, dwóch traktujących o historii naturalnej i medycynie, poetka, autorka ponad siedemdziesięciu pieśni religijnych i misterium-opery, posiadająca liczne charyzmaty: proroctwa, wypędzania złych duchów i uzdrawiania, przy tym prowadząca nadzwyczaj aktywną działalność kaznodziejską i epistolarną...17 września 1179 - W klasztorze Rupertsberg k. Bingen am Rhein zmarła św. Hildegarda z Bingen, anachoretka, benedyktynka, ksieni, teolog, reformatorka religijna, kompozytorka, uzdrowicielka, lekarka, wizjonerka, mistyczka (Germańska Prorokini). W 2012 ogłoszona została doktorem Kościoła katolickiego. Urodziła się 16 września 1098 w Rupertsberg k. Bingen am Rhein. Była córką hrabiego Hildeberta z Bermersheim (Hesja) i jako 8-latka została oddana na wychowanie benedyktynkom. Zajmowała się nią bł. Juta ze Sponheim, która była związana z benedyktynkami w Disibodenbergu. Wokół tych dwóch kobiet zgromadziła się mała wspólnota, a po śmierci Juty Hildegarda została jej przełożoną. W odpowiednim wieku Hildagarda przywdziała habit. Była wielką mistyczką, od najmłodszych lat miała widzenia, które pozwoliły jej na świetne poznanie teologii, medycyny, muzyki i innych dziedzin. W 1136 zastąpiła Jutę na miejscu przełożonej i przeniosła część żeńską do klasztoru w Bingen (zakonnicy nie chcieli się przenieść i czynili jej duże trudności). W tym czasie episkopat niemiecki sprzyjał cesarzowi Fryderykowi Barbarossie w walce przeciw papieżowi Hadrianowi IV. Podobnie stało się później, kiedy papieżem został Aleksander III. Pokorna mniszka nie omieszkała zwrócić się z interwencją w tej sprawie do cesarza, który był pod silnym wrażeniem jej osobowości. Nawet papież uznawał jej autorytet moralny. Niesłychana rzecz jak na owe czasy, Hildegarda przemawiała na placach i ośmielała się krytykować możnych. Zasłynęła także jako taumaturg. Znała się na ziołach, a kiedy nie skutkowały, uciekała się do cudów. Hildegarda potrafiła wykorzystać swoją ogromną wrażliwość i słabość fizyczną, aby do głębi zrozumieć fizyczne i biologiczne siły natury oraz by wydoskonalić swoją sztukę farmakologiczną i medyczną, która licznym osobom przyniosła wielki pożytek. Była kobietą o niezwykłym temperamencie, uważnie studiującą i rozważającą Pismo Święte. Głosiła Ewangelię w sposób wędrowny niemal sto lat przed Franciszkiem z Asyżu, idąc jedynie za głosem wewnętrznym, który ją ku temu popychał. Zainicjowała odnowę duchową w ówczesnym monastycyzmie. Ponadto zawsze była gotowa służyć chorym i przynosić im ulgę w cierpieniach. Hildegarda do samego końca towarzyszyła każdej z mniszek w założonych przez siebie klasztorach, prowadząc je z łagodnością i wrażliwością. Potrafiła też z mocą i stanowczością napominać rządzących w tamtych czasach lub służyć im radą. Z polecenia Bernarda z Clairvaux Hildegarda spisała owoc swojej wizjonerskiej kontemplacji świata, zostawiając potomnym przynajmniej odrobinę owej mądrości, którą potrafiła żyć i wcielać w swojej długiej wędrówce ludzkiej i mniszej. Tak więc w wieku ok. czterdziestu lat zaczęła spisywać swoje wizje. Pierwszy zbiór (zwany "Sci vias", tzn. "Poznaj drogi Pańskie") został pokazany pap. Eugeniuszowi III. Inne jej znane dzieło to "Liber subtilitatum naturarum creaturarum". Hildegarda zmarła w wieku 82 lat w 1179. Przyczynki do lektury: "O ogniu Ducha Parakleta, mocy życia każdego stworzenia, święty jesteś, Ty, który ożywiasz formy. Święty jesteś, Ty, który zalewasz balsamem bolesne rozdarcia, święty, Ty, który opatrujesz gnijące rany. Tchnienie świętości, ogniu miłości, słodyczy w sercach i deszczu w duszach, pachnący cnotą. Źródło przeczyste, w którym widać Boga, pragnący jednoczyć obcych i szukać zgubionych. Zbrojo życia, nadziejo jedności wszystkich ludzi, tyglu piękna, zbaw swoje stworzenia! Dzięki Tobie obłoki biegną, powietrze wionie, skały pokrywają się rosą, wody stają się strumykami, a ziemia wydziela zieleniejącą limfę. To Ty nieustannie prowadzisz uczonych i napełniasz ich radością przez tchnienie Twojej mądrości. Chwała więc Tobie, który pobudzasz do uwielbień i rozweselasz drogę: Tobie nadzieja, cześć i moc. Chwała Tobie, który przynosisz nam światło" (Hildegarda z Bingen, "O ogniu Ducha Parakleta"). Modlitwy do św. Hildegardy z Bingen Modlitwa do św. Hildegardy z Bingen
Litania do św. Hildegardy z Bingen
Zobacz więcej O średniowiecznym misterium Hildegardy z Bingen
Odchudzanie według Hildegardy z Bingen
Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |