bł. Michał Giedroyć

4 czerwca - Wspomnienie liturgiczne bł. Michała Giedroycia, kanonika regularnego od pokuty, patrona chorych, zakrystianów oraz współpatrona sióstr jadwiżanek wawelskich (zm. Kraków, 4 maja 1485).

Urodził się ok. 1425 w Giedrojciach na Litwie. Pochodził z książęcego rodu. Był niskiego wzrostu, miał jedną nogę krótszą i poruszał się o kuli. Z tego powodu nazywano go "chromym". Dzięki doświadczeniu własnej ułomności dojrzał do głębokiego rozumienia Męki Chrystusa i współczucia ludziom cierpiącym. W latach 1461-65 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie zdobył stopień bakałarza, i w tym samym - 1465 - wstąpił do nowicjatu Zakonu św. Augustyna Kanoników Regularnych od Pokuty Błogosławionych Męczenników Najświętszej Maryi Panny de Metro. Biali augustianie, zwani popularnie "markami", związani byli z kościołem św. Marka Ewangelisty w Krakowie (stąd też ich potoczna nazwa).

Przyjaźnił się z niezwykłą grupą ludzi, od których druga połowa XV w. nazwana została "Felix Saeculum Cracoviae": z Janem z Kęt (1390-1473), Izajaszem Bonerem (1399-1471), Stanisławem Kazimierczykiem (1430-1489), Szymonem z Lipnicy (1438-1482), Ładysławem z Gielniowa (1440-1505) i Świętosławem Milczącym (zm. 1489). Wszyscy oni umarli w opinii świętości.

"W tym klimacie realizowało się szczególne powołanie Michała Giedroycia i dojrzewała jego świętość; czerpał z niego natchnienie i równocześnie wywarł na nim niezatarte piętno" - tak pisał w swoim liście na 500-lecie śmierci Bł. Michała Giedroycia Jan Paweł II. Na przykładzie tych świętych widzimy, że przyjaźń może być niezwykle skuteczną drogą do Boga.

Bł. Michał - pomimo kalectwa - mógł ze względu na swoje książęce pochodzenie otrzymać święcenia kapłańskie, chciał jednak pozostać "małym". Został więc bratem; "(...) jak mnich zamknięty za murami klasztoru był przy Ukrzyżowanym i przy Madonnie. Tak jak strażnik przy sterach. I wiedział, że to ma sens. Choć pochodził z książęcego rodu, umiał przekreślić wszystkie ziemskie perspektywy, aby oddać się bez reszty tej jednej jedynej".

Michał pokornie pełnił powierzoną mu w zakonie funkcję zakrystiana. Opiekował się wnętrzem kościoła św. Marka. Chwalił Boga nieprzerwanie, posłusznie wypełniał wszystkie zlecone mu prace, dzielnie znosił urągania, prześladowania. Prowadził życie bardzo proste i ubogie. A Bóg, widząc uległość jego serca, obdarzył go już za życia darem proroctwa i czynienia cudów.

Bł. Michał był wrażliwy na ludzkie cierpienie. Ludzie, rozpoznając w nim "przyjaciela Boga", błagali go o modlitwę wstawienniczą. On zaś wypraszał im w chwilach trosk i zmartwień cudowne łaski u Boga.

"Chowajcie prawdziwą miłość, abyście w Bogu, który miłością jest, mieszkali". Tymi słowami Michał Giedroyć żegnał się ze swoimi braćmi. Zmarł 4 maja 1485 w opinii świętości. Pochowano go w kościele, w którym całe lata żył i pracował, w sąsiedztwie ołtarza głównego.

W 1521 w związku z szerzącym się kultem po raz pierwszy otwarto jego grób, a w 1624 sufragan krakowski Tomasz Oborski z polecenia ordynariusza bpa Marcina Szyszkowskiego dokonał aktu podniesienia jego relikwii ("sublevatio ossium"). Zabrakło jednak aktu Stolicy Apostolskiej, zezwalającej na oficjalne składanie mu czci.

Do wznowienia postępowania ku jego beatyfikacji doszło dopiero w 80.tych latach XX w. 24 kwietnia 1998 nastąpiło zamknięcie procesu informacyjnego na szczeblu diecezjalnym w sprawie zatwierdzenia kultu bł. Michała Giedroycia, czego dokonał kard. Franciszek Macharski w czasie uroczystej Mszy św. u jego grobu w kościele św. Marka.

7 listopada 2018 papież Franciszek potwierdził istnienie kultu od czasów niepamiętnych, dokonując tym samym tzw. beatyfikacji równoważnej (wykorzystano tu głównie opracowanie jadwiżanek). Obecnie powstały liczne wizerunki, obrazy i rzeźby przedstawiające postać Michała Giedroycia. Przy kościele św. Marka zostało utworzone muzeum tzw. Giedroycianum, jako zespół pomieszczeń złożony z kaplicy (z trumienką z jego relikwiami nad którą umieszczono Obraz Matki Boskiej Giedroyciowej) i dwóch sal: Sali Korzeni i Sali Białej (Krzyża) poświęconych Michałowi Giedroyciowi. W kościele tym lub przykościelnym muzeum znajdują się cztery cenne wizerunki błogosławionego:

• obraz z 1624 nieznanego artysty przedstawiający klęczącego bł. Michała Giedroycia przed krzyżem i obrazem Matki Bożej oraz trzynaście scen obejmujących jego życie wraz z portretami osób świątobliwych Krakowa (240 × 240) cm;
• obraz na blasze z 1624 nieznanego artysty "Modlitwa bł. Michała" (95 × 51) cm;

• obraz z XVIII w. nieznanego artysty "Pogrzeb bł. Michała Giedroycia";
• obraz z XVII w. nieznanego artysty "Adoracja Matki Bożej przez Michała Giedroycia i św. Kazimierza Królewicza" (160 × 140) cm.

Modlitwy do bł. Michała Giedroycia

Modlitwa do bł. Michała Giedroycia

Litania do bł. Michała Giedroycia

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna