W dzisiejszych czasach modlitwa na różańcu wydaje się lekceważona, niedoceniana. Często słyszy się, że to staroświeckie. W XXI w., w dobie internetu, podboju kosmosu i ogromnego postępu cywilizacyjnego, niektórych nawet śmieszy, że są jeszcze ludzie, którzy odmawiają różaniec. A mamy przecież doskonały przykład człowieka kochającego tę modlitwę, dziś już świętego, Jana Pawła II. Papież nigdy nie rozstawał się z różańcem, "zatapiał się" cały w tej modlitwie, pokazując tym samym, jak ważna jest chwila refleksji nad konkretnym wydarzeniem z historii zbawienia. Wprowadził do różańca tajemnice światła, które uwzględniają lata publicznej działalności Jezusa, aby modlitwa ta w pełniejszy sposób streszczała Ewangelię. Na audiencjach i przy różnych innych okazjach rozdał w prezencie miliony koronek różańcowych.

Żniwo wielkie, ale robotników mało

Na naszych spotkaniach podczas nabożeństw w pierwszą niedzielę miesiąca, kiedy to właśnie odbywa się wymiana tajemnic, brakuje osób w średnim wieku i młodych. Z moich obserwacji wynika, że dla niektórych przynależność do wspólnoty różańcowej jest jakby czymś wstydliwym, bo "co powiedzą ludzie?", "jak zareagują sąsiedzi?". Gdy zachęcam ludzi do zapisania się do Żywego Różańca, słyszę często: "Chodzę do kościoła i modlę się, to mi wystarczy". Czy aby na pewno?

Warto się przyłączyć

Od połowy XIX w. Stowarzyszenie "Żywy Różaniec", założone w 1826 r. w Lyonie przez sługę Bożą Paulinę Jaricot, jest najbardziej popularną wspólnotą modlitewną. Inicjatorka tego dzieła napisała: "Najważniejszą rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich". Warto pamiętać, że gdy odmawia się codziennie jedną tajemnicę różańca w róży, to jakby każdego dnia odmówić samemu cały różaniec.

Różne są intencje, z którymi uciekamy się do Matki Bożej. Ona zawsze chętnie nas wysłuchuje, ale gdy prosić Ją będziemy na modlitwie różańcowej - otrzymamy, jak sama zaznaczyła w obietnicach złożonych bł. Alanowi de la Roche. Ona, Matka Boża i Matka wszystkich ludzi, zaopiekuje się nami jak nasza ziemska matka, która nas zrodziła, wychowała, uczyła pierwszej modlitwy, pielęgnowała nas i opiekowała się nami, a gdy zobaczyła krew na naszym kolanie, przytulała nas do siebie. Największą pomocą w oddaniu się Maryi mogą być różaniec i szkaplerz - "Szkaplerz noś, a na różańcu proś".

Modlimy się i świętujemy wspólnie

Diecezja legnicka zaprasza wszystkich Czytelników "Różańca" do Krzeszowa - najpiękniejszego sanktuarium barokowego na Dolnym Śląsku, gdzie od XIII w. króluje Matka Boża Łaskawa. Wyniesiony do chwały nieba Jan Paweł II podczas swego pobytu w Legnicy 2 czerwca 1997 r. ukoronował tę najstarszą polską ikonę. Do Krzeszowa przybywają pątnicy nie tylko z Polski, lecz również z Europy i ze świata. Każdego roku w pierwszą niedzielę października odbywa się tu wielka Pielgrzymka Żywego Różańca Diecezji Legnickiej, gromadząca ponad 7 tys. pielgrzymów. Na zaproszenie ks. bp. Stefana Cichego, ordynariusza diecezji legnickiej, uczestniczą w niej biskupi z Polski, Niemiec, Czech i Białorusi. Bardzo serdecznie zachęcam wszystkich, zwłaszcza młodych, do wstępowania w szeregi Żywego Różańca. To wspólnota dla osób, którym bliska jest modlitwa różańcowa i które chcą otrzymać wieczną nagrodę w niebie.