Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Różaniec

Różaniec na krzyżu
"Różaniec jest zawsze moją
ulubioną modlitwą"

- Jan Paweł II

Modlitwa różańcowa Rozważania różańcowe Jana Pawła II Obietnice różańcowe Świadectwa różańcowe Akcje
Historia różańca Rozważania o modlitwie różańcowej Cuda różańcowe
Różaniec
Różaniec jest najpotężniejszą
bronią, jaką możemy się
bronić na polu walki.

- Siostra Łucja z Fatimy

Rozważania Tajemnic Chwalebnych

Rozważanie Tajemnic Chwalebnych z Janem Pawłem II

Spis treści

Tajemnica pierwsza: Zmartwychwstanie

Haec est dies, quam fecit Dominus (Ps 118, 117, 24): "Oto dzień, który Pan uczynił". Uczynił ten dzień swoim Dniem naprzód w przedziwnym rozwoju dzieła Stworzenia (por. Rdz 1, 5), które wyraża Istnienie, Dobro i Chwałę. W tym Dniu Bóg "odpoczął" (Rdz 2, 2) i polecił odpoczywać człowiekowi (por. Rdz 2, 3; Wj 20, 8 - 1 1). A kiedy przez nieposłuszeństwo człowieka na tę ziemię weszła śmierć (por. Mdr 2, 24; Rz 5, 12.17.19), Bóg uczynił ten Dzień, na nowo swoim Dniem poprzez zwycięstwo nad śmiercią (por. Iz 25, 8; 1 Kor 15, 54 - 55; Ap 21, 4). On "nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych" (Mt 22, 32). Oto dzień, który uczynił Bóg, Stwórca i Pan życia.

Jest to zarazem ów dzień, w którym "Bóg uczynił Panem" (Dz 2, 36) swego wielkiego Sługę (por. Dz 3, 13). Zapowiedzianym przez Izajasza Sługą Pana Boga (por. Iz 42, 1; 49, 3.6; 50, 10; 52, 13) stał się Jezus z Nazaretu, na Nim bowiem wypełniły się wszystkie proroctwa (por. Łk 24, 26 - 27; 1 Kor 15, 3 - 4), a zwłaszcza proroctwo uniżenia, męki i śmierci (por. Dz 3, 18). "Wszyscyśmy pobłądzili jak owce, każdy z nas się obrócił ku własnej drodze, a Jahwe zwalił na Niego winy nas wszystkich" (Iz 53, 6). Gdy Jezus z Nazaretu mówił o świątyni: ,,Zburzcie tę świątynię, a ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo", słuchacze nie wiedzieli, że mówił "o świątyni swego ciała" (J 2, 1 9 - 21). On to pouczył ludzi i okazał sobą samym, że człowiek jest "świątynią Boga, a Duch Boży mieszka" w nim (1 Kor 3, 16; 6, 19). Pozwolił więc Wielki Sługa Jahwe, aby zburzono świątynię ciała Jego (J 2, 21), aby Go wyniszczono aż do śmierci (por. Flp 2, 7.9), bo nosił w sobie Dzień Pański, ów dzień, w którym Ojciec mocą Ducha odbuduje "świątynię ciała Jego" (J 2, 21), a przez to objawi, że On sam, Chrystus, jest Panem życia i śmierci (por. Rz 14, 9), Panem dziejów człowieka, w które wtargnęła śmierć (por. Mdr 2, 24) - Panem stworzenia.

"Popatrzcie... Dotknijcie się mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam" (Łk 24, 39) - mówił zdumionym i przerażonym uczniom po zmartwychwstaniu. Wchodził znowu do wieczernika, "tam gdzie przebywali z obawy przed Żydami (J 20, 19), wchodził przez drzwi zamknięte (por. J 20, 19). "Podnieś rękę i włóż ją do mego boku" (J 20, 27) - rzekł do Tomasza, który zaklinał się: "Jeśli... nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę" (J 20, 25). "I nie bądź niedowiarkiem, ale wierzącym" (J 20, 27) - kończył Zmartwychwstały Pan. A Tomasz dał wyraz swojej wiary: "Pan mój i Bóg mój" (J 20, 28).

"Oto dzień, który uczynił Pan" (por. Ps 1 18, 1 17, 24).
Cor meum et caro mea exu/taverunt in Deum vivum (Ps 84, 83, 3).

Tajemnica druga: Wniebowstąpienie

"Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca" (J 1 6, 28). Te słowa spełniają się w czterdziestym dniu po Zmartwychwstaniu, gdy Pan Jezus wyprowadził swoich Apostołów na zbocze Góry Oliwnej (por. Dz 1, 3 - 12). Słowa te odczytujemy w kontekście wszystkiego, co Mistrz im powiedział w ostatniej rozmowie, którą zapisał św. Jan (por. J 13 - -17). Odczytujemy ten przedziwny zapis, w którym Pan przekazał tak wiele, zarówno ówczesnym, jak i późniejszym swoim uczniom (por. J 17, 20), aż do skończenia wieków. Tyle prawd najbardziej zasadniczych, a przy tym najprostszych - i ta szczególna atmosfera miłości, zawierzenia, otwarcia wobec Ojca i swoich- - to wszystko złożyło się na pożegnanie, tak aktualne w przeddzień Męki i Śmierci. "Jeszcze chwila, a nie będziecie mnie oglądać, i znowu chwila, a ujrzycie mnie... bo idę do Ojca" (J 16, 16.17). "Panie, pokaż nam Ojca" (J 14, 8) - mówią niektórzy ze słuchaczy, mówi Filip Apostoł. "Tak długo jestem z wami, a jeszcze mnie nie poznałeś? Kto mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca" (J 14, 9).

Tak powiedział Pan Jezus w Wieczerniku, gdy Apostołowie mieli przed sobą jeszcze perspektywę widzenia Go - naprzód tak straszliwie poniżonym , wyniszczonym, ukrzyżowanym (por. Flp 2, 7 - 8), a potem - zmartwychwstałym, uwielbionym już tu na ziemi w swoim stworzonym ciele. Widzieli Go właśnie, aż do tego dnia, czterdziestego po zmartwychwstaniu (por. Dz 1, 3), aż do chwili, kiedy "uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu" (Dz 1, 9). W tej chwili jakby zamknęło się to widzenie, bo zniknął z ich oczu - ale równocześnie widzenie to pozostało i trwa (por. Mt 28, 20). Kto widzi Jezusa Chrystusa, widzi i Ojca; ludzkość, rodzina ludzka, świat, gdy widzi Jezusa Chrystusa, widzi i Ojca (por. J 14, 9). Kościół żyje tym widzeniem, które Jezus Chrystus mu pozostawił. Widzenie to wyraża się w Ewangelii, w modlitwie i ofierze, przenika całą świadomość Kościoła, jest jego misją, jego radością wśród trudów, jego wiarą, nadzieją i miłością.

Niebo. Powiedział Pan Jezus w tym spotkaniu i pożegnaniu z Apostołami w Wieczerniku: "W domu Ojca mego jest mieszkań wiele... A gdy odejdę, przygotuję wam miejsce" (J 14, 2.3). A św. Paweł napisze: "Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jakie wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują" (1 Kor 2, 9; por. Iz 64, 3: Jr 3, 16).

Tajemnica trzecia: Zesłanie Ducha Świętego

Ten Jezus, który "jest obrazem Boga Niewidzialnego" (Kol 1,15; Hbr 1, 3), wstąpił do nieba. Wstępując, dał swoim Apostołom następującą obietnicę: "Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie moc Jego i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w Samarii, i aż po krańce ziemi" (Dz 1, 8). Obietnica ta była zarazem poleceniem. Apostołowie, wróciwszy z Góry Oliwnej, trwali więc na modlitwie, oczekując spełnienia obietnicy (por. Dz 1, 12 - 14). Owa modlitwa Apostołów, zgromadzonych w jerozolimskim wieczerniku, stała się obrazem rodzącego się Kościoła. Wśród nich była także Matka Chrystusowa (por. Dz 1, 14). Kościół, który rodził się z Krzyża (por. J 19, 34), z Odkupienia, jako Ciało Mistyczne Jej Syna, od samego początku patrzył na Nią jako na Matkę - nie tylko Chrystusa, ale także i swoją (por. J 19, 26 - 27). Temu właśnie dał wyraz Ojciec Święty Paweł VI. Maryja, jako Matka Kościoła, należy do Credo Ludu Bożego, do żywej jego wiary.

I oto w dniu Pięćdziesiątnicy owo modlitewne skupienie Apostołów, zgromadzonych wspólnie z Maryją, Matką Chrystusa, zostaje uwieńczone Wielkim Wydarzeniem, w którym się spełnia Obietnica Zmartwychwstałego Pana (por. Dz 1, 4). Zewnętrzny wymiar tego Wydarzenia ustępuje przed jego wymiarem wewnętrznym. Chociaż wiele mówiący był nagły szum wiatru i języki ogniste, jakie się ukazały ponad głowami zebranych (por Dz 2, 2 - 3) i nieoczekiwana u tych prostych synów Izraela zdolność mówienia różnymi językami (por. Dz 2, 4 - 6), to jednak wstępujący do Wieczernika duch Jezusa Chrystusa, Duch Ojca i Syna, trafia przede wszystkim do ducha ludzkiego, do ludzkich serc. Narodziny Kościoła utożsamiają się z definitywnym przeobrażeniem serc apostolskich. Dopiero w tym momencie wybrani przez Pana Jezusa apostołowie stają się Jego świadkami (por. Dz 1,8) - i zaczynają dawać Mu świadectwo wobec Izraela i tych wszystkich, którzy się zgromadzili na Święto (por. Dz 2, 14). Świadectwo to jest autentyczne, wyposażone "mocą z wysokości" (por. Dz 1, 8; J 19, 11), jest skuteczne, wydaje owoce w duszach słuchaczy. W ten sposób rodzi się Kościół Chrystusa: Lud Boży Nowego Przymierza (por. Jr 31, 31-34; Hbr 8, 8-10; 2 Kor 3, 6).

Kościół ten nigdy nie przestaje się wpatrywać w Chrystusa, w Nim "widzi Ojca" (J 14, 9). I nigdy nie przestaje wołać do Ducha Świętego: veni Pater pauperum, veni Dator munerum, veni Lumen cordium.

Tajemnica czwarta: Wniebowzięcie

Matka Chrystusowa, która odchodzi z tej ziemi za Synem, ma najpełniejszy udział w Jego tajemnicy, w tajemnicy Odkupienia świata. Udział ten kształtuje całą Jej istotę od pierwszej chwili poczęcia aż do chwili ostatniej. W tej chwili pierwszej, w Niepokalanym Poczęciu, zawiera się już jakby w zalążku tajemnicy Jej Odejścia: Przejście z tej ziemi do nieba (por. J 13, 1). Dziedzictwo śmierci zaciągnięte przez grzech pierworodny (por. Syr 25, 24) zostało uchylone w Matce Odkupiciela, za sprawą Jego zasług, już w momencie Jej poczęcia. Kiedy więc Kościół skupia się na chwili ostatniej Jej ziemskiego pielgrzymowania, patrzy z uwielbieniem na owoc tego pierwszego obdarowania Laską, które wyraziło się ustami Archanioła: "Laski pełna" (Łk 1, 28). Ten właśnie owoc ogarnia Kościół w ostatniej ziemskiej tajemnicy Matki, którą nazwano od początku "Wniebowzięciem", na podobieństwo ostatniej ziemskiej tajemnicy Syna, którą nazwano od początku "Wniebowstąpieniem" (por. Mk 16, 19 - -20; Łk 24, 50 - 51; Dz 1, 1-9).

Serce Ludu Bożego jest w tej tajemnicy przy Bogarodzicy, jest przy Niej zwłaszcza w tych dniach, w których liturgia co roku wspomina Wniebowzięcie. Chociaż święto to zostało w Polsce cywilnie zredukowane do rangi zwyczajnego dnia pracy, to jednak w niektórych zwłaszcza okolicach naszej Ojczyzny czuje się klimat wielkiej Maryjnej uroczystości. Z wielkim wzruszeniem przeżywa Lud Boży Archidiecezji Krakowskiej odejście Maryi z tej ziemi, czule żegna się z Nią w sanktuarium Kalwarii Zebrzydowskiej podczas tzw. Pogrzebu Matki Bożej, który nawiązuje do tradycji Zaśnięcia (Dormitio BMV).

Po tym Zaśnięciu, które skupia pielgrzymów przy tzw. Grobku Matki Bożej, w późnych godzinach wieczornych, w samym dniu Wniebowzięcia rusza poranna uroczysta procesja do głównego kościoła Sanktuarium. Wszyscy z radością słuchają słów liturgii: Assumpta est Maria in coelum i dziękują uwielbionemu Synowi za to, że przyjął dla Nieba Tę, która Go przyjęła dla Ziemi. Kościół cały wpatruje się w Nią jako szczególny Znak Nadziei: "Wielki znak ukazał się na niebie: "Niewiasta w słońce obleczona i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu" (Ap 12, 1).

Tajemnica piąta: Ukoronowanie

Bądź pozdrowiona, Córo Boga Ojca!
Bądź pozdrowiona, Matko Syna Bożego!
Bądź pozdrowiona, Oblubienico Ducha Świętego!
Bądź pozdrowiona - Przybytku Trójcy Przenajświętszej!

Takimi słowami przeplatają czciciele Matki Bożej recytację różańca. Słowa te wielbią Maryję jako świątynię Boga żywego, jako przybytek, w którym mieszka Bóg. Przypominają się tu słowa św. Pawła, który pyta Koryntian: "Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest przybytkiem Ducha Świętego, który w was jest?" (1 Kor 3, 16; 6, 19), bardziej jeszcze przychodzą na pamięć słowa samego Jezusa: "Jeśli mnie kto miłuje ... Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy w nim przebywać" (J 14, 23). Ojciec przyszedł do Maryi nie tylko jako do Tej, która najbardziej umiłowała Jego Syna. Przyszedł i uczynił w Niej mieszkanie już w chwili Niepokalanego Poczęcia, a potem w pełniejszej jeszcze mierze w chwili Zwiastowania i Bożego Narodzenia, a potem jeszcze pełniej w chwili Kalwarii i znów w chwili Wieczernika Zielonych Świąt, i wreszcie w chwili Wniebowzięcia. Zawsze była "łaski pełna" (Łk 1, 28), i równocześnie pełnia ta wciąż wzrastała. I coraz pełniej mieszkał w Niej Bóg, coraz pełniej była "przybytkiem Ducha Świętego" (1 Kor 3, 19; 6, 19).

W chwili przejścia z tego świata (por. J 13, 1) świątynia ta zamknęła się niejako w wymiarach ziemi, świata widzialnego - aby się otworzyć w wymiarach wieczności, świata niewidzialnego i całkowicie Bożego. To otwarcie było naprzód Widzeniem, oglądem Boga (por. J 17, 3). Równocześnie zaś stało się ono Uczestniczeniem w chwale. Skoro tu na ziemi, "po części... tylko poznajemy" (1 Kor 13, 9) Boga, poznajemy "w zwierciadle" stworzeń (1 Kor 13, 12), to tam zobaczymy Go "twarzą w twarz". "Wtedy będę poznawał tak, jak i zostałem poznany" takim, Jaki Jest (1 Kor 13, 12). A to Widzenie potwierdzi naszą miłość i równocześnie wyzwoli tę Miłość w nieporównanej mierze. Widzenie i Miłość dopełni całej drogi, którą idziemy przez Wiarę. W wiecznym Widzeniu odsłania się też do końca tajemnica Człowieka włączona w tajemnicę Słowa Wcielonego. W wiecznym widzeniu odsłania się do końca tajemnica Niewiasty (por. J 19, 26; Ap 12, 1; oraz Łk 11, 27), którą wybrał na Matkę Swego Syna. Jej udział w chwale Boga jest nieporównywalny z udziałem jakiegokolwiek stworzenia (por. J 17, 22, 24). Ten więc udział Maryi w chwale Boga mamy na myśli, gdy rozważamy Jej ukoronowanie w niebie.

Jan Paweł II

   

Wasze komentarze:
 Łucja : 09.05.2021, 18:05
  Mateńko Różańcowa spraw by syn poznał wartościową dziewczynę, zabierz smutek z jego serca .
 Bart. Grzegorz: 02.05.2021, 23:15
 Prosze. Cie. Matko. Boza. Rozancowa. O. Zdrowie. I. O. Boze. Blogoslawienstwo. I. O. Dary. Ducha. Sw. I. O. Dar. Bozego. Milosierdzia. I. O. Pomoc. W. Znalezieniu. Pracy. Ewy. Jedrs
 Bart. Grzegorz: 02.05.2021, 23:15
 Prosze. Cie. Matko. Boza. Rozancowa. O. Zdrowie. I. O. Boze. Blogoslawienstwo. I. O. Dary. Ducha. Sw. I. O. Dar. Bozego. Milosierdzia. I. O. Pomoc. W. Znalezieniu. Pracy. Ewy. Jedrs
 Brat. Grzegorz: 02.05.2021, 23:12
 Prosze. Cie. Matko. Boza. Rozancowa. O. Zdrowie. I. O. Boze. Blogoslawienstwo. I. O. Dary. Ducha. Sw. I. O. Pomoc. W. Znalezieniu. Pracy. Dla. Pawla. Janora
 Junona : 01.05.2021, 23:32
 Matko Boża Różańcowa miej w opiece nasze małżeństwo i rodzinę. Proszę o modlitwę w intencji mojej rodziny; o męża o jego przemianę, o pojednanie i naprawienie relacji z córką. Proszę, aby zrobil to co powinien abyśmy wreszcie mogli być razem.
 Brat. Grzegorz: 10.04.2021, 23:41
 Prosze. Cie. Matko. Boza. Rozancowa. O. Zdrowie. I. O. Boze. Blogoslawienstwo. I. O. Dary. Ducha. Sw. I. Potszebne. Laski. I. Opieke. Twoja. Dla. Pawla. Janora
 Ewelina: 09.04.2021, 17:51
 Dziękuję Ci Matko Boża za pokonanie koronawirusa przez mojego teścia. Dziękuję Ci za ulgę w chorobie i zmniejszenie bólu. Proszę Cię o wstawiennictwo i całkowite wyzdrowienie. Bardzo Cię proszę o siłę dla mojej córki by poradziła sobie z egzaminami. Daj jej więcej wytrwałości i mądrości.
 Tomasz: 08.04.2021, 22:09
 Matko Najświętsza bardzo Ciebie proszę o wyzdrowienie mojej najukochańszej żony Alicji.
 Anita: 21.03.2021, 17:13
 Matko Boże proszę Cię żeby dzieci zostały w Polsce i wróciły do mnie jak najszybciej, a sprawiedliwości żeby stało się za dość. Zlituj się nad tymi dziećmi, żeby doświadczyły wreszcie szczęścia i dzieciństwa, żeby inch marzenia so spełniły i były nareszcie otoczone kochającą rodziną
 Joanna: 21.03.2021, 01:05
 Maryjo Matko nasza wypraszaj u Swojego Syna łaskę zdrowia dla całej naszej rodziny, blogoslaw nam na każdy dzień i otaczaj nas płaszczem Swojego Milosierdzia. Jezu Ty się tym zajmij.
 Brat. Grzegorz: 20.03.2021, 00:08
 Prosze. Cie. Matko. Boza. Rozancowa. O. Zdrowie. I. O. Boze. Blogoslawienstwo. I. Dar. Bozego. Milosierdzia. I. Opieke. Twoja. Dla. Mari. Krawczynskiej.
 Brat. Grzegorz: 16.03.2021, 22:44
 Prosze. Cie. Matko. Boza. Rozancowa. O. Zdrowie. I. O. Boze. Blogoslawienstwo. I. O. Dary. Ducha. Sw. I. Opieke. Twoja. Maryjo. Dla. Wszystkich. Czlonkow. Pogotowia. Modlitewnego. Krolowej. Pokoju.
 Agnieszka : 13.03.2021, 22:41
 Matko Boża, proszę Cię przyjdź z pomocą. Bardzo proszę o łaskę zdrowia i siły dla Piotra. Bardzo o to proszę ...❤
 DANUTA: 13.03.2021, 19:11
 Matko Boza rozanca swietego prosze Cie o zdrowie dla mojego synowce o odzyskanie zdolnosc mowienia . Blagam pomoz w Tobie nadzieja .
 DANUTA: 13.03.2021, 18:37
 Matko Boza rozanca swietego prosze Cie o zdrowie dla mojego synowce o odzyskanie zdolnosc mowienia . Blagam pomoz w Tobie nadzieja .
 Ewelina : 10.03.2021, 23:46
 Najświętsza Matko proszę Cię o uzdrowienie mojego teścia by wyzdrowiał z koronawirusa i zapalenia płuc.
 Ewelina : 10.03.2021, 12:41
 Proszę Cię Matko Boża o uzdrowienie i ustąpienie bólu.
 Bart. Grzegorz: 09.03.2021, 21:58
 Prosze. Cie. Matko. Boza. Rozancowa. O. Zdrowie. I. O. Boze. Blogoslawionstwo. I. Dary. Ducha. Sw. I. O. Dar. Bozego. Milosierdzia. I. O. Laske. Wytrywania. W. Powolaniu. U. Paulinow. I. O. Szczesliwy. Pszebieg. Operacji.
 Bogumiła: 07. 03. 2021, 16.39: 07.03.2021, 16:41
 Mateczko Przenajświętrza dziękuję za wszystkie otrzymane łaski. Proszę o dalszą opiekę i Boże błogosławieństwo.
 Bart. Grzegorz: 07.03.2021, 14:51
 Prosze. Cie. Matko. Boza. Rozancowa. O. Zdrowie. I. O. Boze. Blogslawienstwo. I. O. Dary. Ducha. Sw. I. Dar. Bozego. Milosierdzia. I. Opieke. Twoja. Dla. Felicji.
(1) [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32]

Autor

Tresć


[ Powrót ]

 
[ Strona główna ]

Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej