Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Różaniec

Różaniec na krzyżu
"Różaniec jest zawsze moją
ulubioną modlitwą"

- Jan Paweł II

Modlitwa różańcowa Rozważania różańcowe Jana Pawła II Obietnice różańcowe Świadectwa różańcowe Poezja Akcje
Historia różańca Rozważania o modlitwie różańcowej Cuda różańcowe
Różaniec
Różaniec jest najpotężniejszą
bronią, jaką możemy się
bronić na polu walki.

- Siostra Łucja z Fatimy

Rozważania Tajemnic Chwalebnych

Rozważanie Tajemnic Chwalebnych z Janem Pawłem II

Spis treści

Tajemnica pierwsza: Zmartwychwstanie

Haec est dies, quam fecit Dominus (Ps 118, 117, 24): "Oto dzień, który Pan uczynił". Uczynił ten dzień swoim Dniem naprzód w przedziwnym rozwoju dzieła Stworzenia (por. Rdz 1, 5), które wyraża Istnienie, Dobro i Chwałę. W tym Dniu Bóg "odpoczął" (Rdz 2, 2) i polecił odpoczywać człowiekowi (por. Rdz 2, 3; Wj 20, 8 - 1 1). A kiedy przez nieposłuszeństwo człowieka na tę ziemię weszła śmierć (por. Mdr 2, 24; Rz 5, 12.17.19), Bóg uczynił ten Dzień, na nowo swoim Dniem poprzez zwycięstwo nad śmiercią (por. Iz 25, 8; 1 Kor 15, 54 - 55; Ap 21, 4). On "nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych" (Mt 22, 32). Oto dzień, który uczynił Bóg, Stwórca i Pan życia.

Jest to zarazem ów dzień, w którym "Bóg uczynił Panem" (Dz 2, 36) swego wielkiego Sługę (por. Dz 3, 13). Zapowiedzianym przez Izajasza Sługą Pana Boga (por. Iz 42, 1; 49, 3.6; 50, 10; 52, 13) stał się Jezus z Nazaretu, na Nim bowiem wypełniły się wszystkie proroctwa (por. Łk 24, 26 - 27; 1 Kor 15, 3 - 4), a zwłaszcza proroctwo uniżenia, męki i śmierci (por. Dz 3, 18). "Wszyscyśmy pobłądzili jak owce, każdy z nas się obrócił ku własnej drodze, a Jahwe zwalił na Niego winy nas wszystkich" (Iz 53, 6). Gdy Jezus z Nazaretu mówił o świątyni: ,,Zburzcie tę świątynię, a ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo", słuchacze nie wiedzieli, że mówił "o świątyni swego ciała" (J 2, 1 9 - 21). On to pouczył ludzi i okazał sobą samym, że człowiek jest "świątynią Boga, a Duch Boży mieszka" w nim (1 Kor 3, 16; 6, 19). Pozwolił więc Wielki Sługa Jahwe, aby zburzono świątynię ciała Jego (J 2, 21), aby Go wyniszczono aż do śmierci (por. Flp 2, 7.9), bo nosił w sobie Dzień Pański, ów dzień, w którym Ojciec mocą Ducha odbuduje "świątynię ciała Jego" (J 2, 21), a przez to objawi, że On sam, Chrystus, jest Panem życia i śmierci (por. Rz 14, 9), Panem dziejów człowieka, w które wtargnęła śmierć (por. Mdr 2, 24) - Panem stworzenia.

"Popatrzcie... Dotknijcie się mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam" (Łk 24, 39) - mówił zdumionym i przerażonym uczniom po zmartwychwstaniu. Wchodził znowu do wieczernika, "tam gdzie przebywali z obawy przed Żydami (J 20, 19), wchodził przez drzwi zamknięte (por. J 20, 19). "Podnieś rękę i włóż ją do mego boku" (J 20, 27) - rzekł do Tomasza, który zaklinał się: "Jeśli... nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę" (J 20, 25). "I nie bądź niedowiarkiem, ale wierzącym" (J 20, 27) - kończył Zmartwychwstały Pan. A Tomasz dał wyraz swojej wiary: "Pan mój i Bóg mój" (J 20, 28).

"Oto dzień, który uczynił Pan" (por. Ps 1 18, 1 17, 24).
Cor meum et caro mea exu/taverunt in Deum vivum (Ps 84, 83, 3).

Tajemnica druga: Wniebowstąpienie

"Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca" (J 1 6, 28). Te słowa spełniają się w czterdziestym dniu po Zmartwychwstaniu, gdy Pan Jezus wyprowadził swoich Apostołów na zbocze Góry Oliwnej (por. Dz 1, 3 - 12). Słowa te odczytujemy w kontekście wszystkiego, co Mistrz im powiedział w ostatniej rozmowie, którą zapisał św. Jan (por. J 13 - -17). Odczytujemy ten przedziwny zapis, w którym Pan przekazał tak wiele, zarówno ówczesnym, jak i późniejszym swoim uczniom (por. J 17, 20), aż do skończenia wieków. Tyle prawd najbardziej zasadniczych, a przy tym najprostszych - i ta szczególna atmosfera miłości, zawierzenia, otwarcia wobec Ojca i swoich- - to wszystko złożyło się na pożegnanie, tak aktualne w przeddzień Męki i Śmierci. "Jeszcze chwila, a nie będziecie mnie oglądać, i znowu chwila, a ujrzycie mnie... bo idę do Ojca" (J 16, 16.17). "Panie, pokaż nam Ojca" (J 14, 8) - mówią niektórzy ze słuchaczy, mówi Filip Apostoł. "Tak długo jestem z wami, a jeszcze mnie nie poznałeś? Kto mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca" (J 14, 9).

Tak powiedział Pan Jezus w Wieczerniku, gdy Apostołowie mieli przed sobą jeszcze perspektywę widzenia Go - naprzód tak straszliwie poniżonym , wyniszczonym, ukrzyżowanym (por. Flp 2, 7 - 8), a potem - zmartwychwstałym, uwielbionym już tu na ziemi w swoim stworzonym ciele. Widzieli Go właśnie, aż do tego dnia, czterdziestego po zmartwychwstaniu (por. Dz 1, 3), aż do chwili, kiedy "uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu" (Dz 1, 9). W tej chwili jakby zamknęło się to widzenie, bo zniknął z ich oczu - ale równocześnie widzenie to pozostało i trwa (por. Mt 28, 20). Kto widzi Jezusa Chrystusa, widzi i Ojca; ludzkość, rodzina ludzka, świat, gdy widzi Jezusa Chrystusa, widzi i Ojca (por. J 14, 9). Kościół żyje tym widzeniem, które Jezus Chrystus mu pozostawił. Widzenie to wyraża się w Ewangelii, w modlitwie i ofierze, przenika całą świadomość Kościoła, jest jego misją, jego radością wśród trudów, jego wiarą, nadzieją i miłością.

Niebo. Powiedział Pan Jezus w tym spotkaniu i pożegnaniu z Apostołami w Wieczerniku: "W domu Ojca mego jest mieszkań wiele... A gdy odejdę, przygotuję wam miejsce" (J 14, 2.3). A św. Paweł napisze: "Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jakie wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują" (1 Kor 2, 9; por. Iz 64, 3: Jr 3, 16).

Tajemnica trzecia: Zesłanie Ducha Świętego

Ten Jezus, który "jest obrazem Boga Niewidzialnego" (Kol 1,15; Hbr 1, 3), wstąpił do nieba. Wstępując, dał swoim Apostołom następującą obietnicę: "Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie moc Jego i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w Samarii, i aż po krańce ziemi" (Dz 1, 8). Obietnica ta była zarazem poleceniem. Apostołowie, wróciwszy z Góry Oliwnej, trwali więc na modlitwie, oczekując spełnienia obietnicy (por. Dz 1, 12 - 14). Owa modlitwa Apostołów, zgromadzonych w jerozolimskim wieczerniku, stała się obrazem rodzącego się Kościoła. Wśród nich była także Matka Chrystusowa (por. Dz 1, 14). Kościół, który rodził się z Krzyża (por. J 19, 34), z Odkupienia, jako Ciało Mistyczne Jej Syna, od samego początku patrzył na Nią jako na Matkę - nie tylko Chrystusa, ale także i swoją (por. J 19, 26 - 27). Temu właśnie dał wyraz Ojciec Święty Paweł VI. Maryja, jako Matka Kościoła, należy do Credo Ludu Bożego, do żywej jego wiary.

I oto w dniu Pięćdziesiątnicy owo modlitewne skupienie Apostołów, zgromadzonych wspólnie z Maryją, Matką Chrystusa, zostaje uwieńczone Wielkim Wydarzeniem, w którym się spełnia Obietnica Zmartwychwstałego Pana (por. Dz 1, 4). Zewnętrzny wymiar tego Wydarzenia ustępuje przed jego wymiarem wewnętrznym. Chociaż wiele mówiący był nagły szum wiatru i języki ogniste, jakie się ukazały ponad głowami zebranych (por Dz 2, 2 - 3) i nieoczekiwana u tych prostych synów Izraela zdolność mówienia różnymi językami (por. Dz 2, 4 - 6), to jednak wstępujący do Wieczernika duch Jezusa Chrystusa, Duch Ojca i Syna, trafia przede wszystkim do ducha ludzkiego, do ludzkich serc. Narodziny Kościoła utożsamiają się z definitywnym przeobrażeniem serc apostolskich. Dopiero w tym momencie wybrani przez Pana Jezusa apostołowie stają się Jego świadkami (por. Dz 1,8) - i zaczynają dawać Mu świadectwo wobec Izraela i tych wszystkich, którzy się zgromadzili na Święto (por. Dz 2, 14). Świadectwo to jest autentyczne, wyposażone "mocą z wysokości" (por. Dz 1, 8; J 19, 11), jest skuteczne, wydaje owoce w duszach słuchaczy. W ten sposób rodzi się Kościół Chrystusa: Lud Boży Nowego Przymierza (por. Jr 31, 31-34; Hbr 8, 8-10; 2 Kor 3, 6).

Kościół ten nigdy nie przestaje się wpatrywać w Chrystusa, w Nim "widzi Ojca" (J 14, 9). I nigdy nie przestaje wołać do Ducha Świętego: veni Pater pauperum, veni Dator munerum, veni Lumen cordium.

Tajemnica czwarta: Wniebowzięcie

Matka Chrystusowa, która odchodzi z tej ziemi za Synem, ma najpełniejszy udział w Jego tajemnicy, w tajemnicy Odkupienia świata. Udział ten kształtuje całą Jej istotę od pierwszej chwili poczęcia aż do chwili ostatniej. W tej chwili pierwszej, w Niepokalanym Poczęciu, zawiera się już jakby w zalążku tajemnicy Jej Odejścia: Przejście z tej ziemi do nieba (por. J 13, 1). Dziedzictwo śmierci zaciągnięte przez grzech pierworodny (por. Syr 25, 24) zostało uchylone w Matce Odkupiciela, za sprawą Jego zasług, już w momencie Jej poczęcia. Kiedy więc Kościół skupia się na chwili ostatniej Jej ziemskiego pielgrzymowania, patrzy z uwielbieniem na owoc tego pierwszego obdarowania Laską, które wyraziło się ustami Archanioła: "Laski pełna" (Łk 1, 28). Ten właśnie owoc ogarnia Kościół w ostatniej ziemskiej tajemnicy Matki, którą nazwano od początku "Wniebowzięciem", na podobieństwo ostatniej ziemskiej tajemnicy Syna, którą nazwano od początku "Wniebowstąpieniem" (por. Mk 16, 19 - -20; Łk 24, 50 - 51; Dz 1, 1-9).

Serce Ludu Bożego jest w tej tajemnicy przy Bogarodzicy, jest przy Niej zwłaszcza w tych dniach, w których liturgia co roku wspomina Wniebowzięcie. Chociaż święto to zostało w Polsce cywilnie zredukowane do rangi zwyczajnego dnia pracy, to jednak w niektórych zwłaszcza okolicach naszej Ojczyzny czuje się klimat wielkiej Maryjnej uroczystości. Z wielkim wzruszeniem przeżywa Lud Boży Archidiecezji Krakowskiej odejście Maryi z tej ziemi, czule żegna się z Nią w sanktuarium Kalwarii Zebrzydowskiej podczas tzw. Pogrzebu Matki Bożej, który nawiązuje do tradycji Zaśnięcia (Dormitio BMV).

Po tym Zaśnięciu, które skupia pielgrzymów przy tzw. Grobku Matki Bożej, w późnych godzinach wieczornych, w samym dniu Wniebowzięcia rusza poranna uroczysta procesja do głównego kościoła Sanktuarium. Wszyscy z radością słuchają słów liturgii: Assumpta est Maria in coelum i dziękują uwielbionemu Synowi za to, że przyjął dla Nieba Tę, która Go przyjęła dla Ziemi. Kościół cały wpatruje się w Nią jako szczególny Znak Nadziei: "Wielki znak ukazał się na niebie: "Niewiasta w słońce obleczona i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu" (Ap 12, 1).

Tajemnica piąta: Ukoronowanie

Bądź pozdrowiona, Córo Boga Ojca!
Bądź pozdrowiona, Matko Syna Bożego!
Bądź pozdrowiona, Oblubienico Ducha Świętego!
Bądź pozdrowiona - Przybytku Trójcy Przenajświętszej!

Takimi słowami przeplatają czciciele Matki Bożej recytację różańca. Słowa te wielbią Maryję jako świątynię Boga żywego, jako przybytek, w którym mieszka Bóg. Przypominają się tu słowa św. Pawła, który pyta Koryntian: "Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest przybytkiem Ducha Świętego, który w was jest?" (1 Kor 3, 16; 6, 19), bardziej jeszcze przychodzą na pamięć słowa samego Jezusa: "Jeśli mnie kto miłuje ... Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy w nim przebywać" (J 14, 23). Ojciec przyszedł do Maryi nie tylko jako do Tej, która najbardziej umiłowała Jego Syna. Przyszedł i uczynił w Niej mieszkanie już w chwili Niepokalanego Poczęcia, a potem w pełniejszej jeszcze mierze w chwili Zwiastowania i Bożego Narodzenia, a potem jeszcze pełniej w chwili Kalwarii i znów w chwili Wieczernika Zielonych Świąt, i wreszcie w chwili Wniebowzięcia. Zawsze była "łaski pełna" (Łk 1, 28), i równocześnie pełnia ta wciąż wzrastała. I coraz pełniej mieszkał w Niej Bóg, coraz pełniej była "przybytkiem Ducha Świętego" (1 Kor 3, 19; 6, 19).

W chwili przejścia z tego świata (por. J 13, 1) świątynia ta zamknęła się niejako w wymiarach ziemi, świata widzialnego - aby się otworzyć w wymiarach wieczności, świata niewidzialnego i całkowicie Bożego. To otwarcie było naprzód Widzeniem, oglądem Boga (por. J 17, 3). Równocześnie zaś stało się ono Uczestniczeniem w chwale. Skoro tu na ziemi, "po części... tylko poznajemy" (1 Kor 13, 9) Boga, poznajemy "w zwierciadle" stworzeń (1 Kor 13, 12), to tam zobaczymy Go "twarzą w twarz". "Wtedy będę poznawał tak, jak i zostałem poznany" takim, Jaki Jest (1 Kor 13, 12). A to Widzenie potwierdzi naszą miłość i równocześnie wyzwoli tę Miłość w nieporównanej mierze. Widzenie i Miłość dopełni całej drogi, którą idziemy przez Wiarę. W wiecznym Widzeniu odsłania się też do końca tajemnica Człowieka włączona w tajemnicę Słowa Wcielonego. W wiecznym widzeniu odsłania się do końca tajemnica Niewiasty (por. J 19, 26; Ap 12, 1; oraz Łk 11, 27), którą wybrał na Matkę Swego Syna. Jej udział w chwale Boga jest nieporównywalny z udziałem jakiegokolwiek stworzenia (por. J 17, 22, 24). Ten więc udział Maryi w chwale Boga mamy na myśli, gdy rozważamy Jej ukoronowanie w niebie.

Jan Paweł II

   

Wasze komentarze:
 Aaa: 01.10.2022, 06:28
 Matko różańcowa wysłuchaj próśb moich. Amen
 Waldemar : 28.09.2022, 22:12
 Nie umiem się modlić, Matko naucz mnie i przemień moje serce
 Bart. Tomasz : 25.09.2022, 23:15
 Proszę. Cię. Matko. Boża. O. Radość. Życia. Wiecznego. W. Domu. Ojca. Dla. Duszy. S p. Franciszka. Peczki
 Bart. Tomasz : 20.09.2022, 15:34
 Dziękuję. Ci. Matko. Boża. Różańcowa. Za. Szczęśliwy. Przebieg. Operacji
 Mateusz Kruszewski : 12.09.2022, 14:30
 Matko Boża jestem cały twój.
 Danuta: 05.09.2022, 20:06
 matko Boža Rožanca Swietego prosze pomož mi w moich zprawach.
 Regina: 02.09.2022, 21:43
 Mateczki różańca sw.prosze cię o pomoc dla mojej córki Marii która jest chora od 38 lat stan zdrowia nagle się pogorszył i jest w szpitalu proszę cię Mateczki przenajświętsza abyś wraz z swym synem uprosiła u pana boga łaskę wyzdrowienia mojej córki obdarz ja laskami i wylej strumieniem na moją córkę błaga cię zatroskana matka nie opuszczaj mojej córki wierzę że pomoże sz mojej córce tak mi pomogłaś jak byłam chora na cowid.Matko cudowna wierzę. w twoje cudowne uzdrowienie mojej córki i błogosław jej i pomóż w cierpieniu i chorobie okaz ten cud
 Bart. Tomasz : 31.08.2022, 23:31
 Proszę. Cię. Matko. Boża. Różancowa. O. Zdrowie. I. O. Boże. Błogosławieństwo. I. O. Dary. Ducha Świętego. Dla. Kazimiery. Andrzeja. Michałowskich.
 b: 31.08.2022, 16:14
 Matko Boża Różańcowa proszę pomóż mojemu mężowi odzyskać wzrok i synowi w tym ciężkim dla niego czasie
 marzena aneta: 30.08.2022, 08:55
 Matko Boża Różańcowa kocham Cię proszę nawracaj putina który urodził się w twoje święto zapanuj nad nim proszę o koniec wojny na Ukrainie dziękuję chroń ją dość śmierci niewinnych ludzi dość wojny Matko Boża Różańcowa ocal Ukraine dziękuję błagam Cię oto zmiłuj się nad Ukrainą zmiłuj się nad nami Matko Boża Różańcowa proszę o miłość uczciwość sprawiedliwość na świecie dziękuję modlitwa ma moc modlitwa cuda czyni miłość cuda czyni nadzieja cuda czyni pokora cuda czyni sprawiedliwość cuda czyni uczciwość cuda czyni ufność cuda czyni wiara cuda czyni wiara to pewność bez dowodu wiara to droga którą docieramy do marzeń dziękuję
 Danuta: 28.08.2022, 19:29
 Matko Boza prosze Cie opomoc o uzdrowienie mojego synowce Sebastiana aby odzyskal zdolnosc mowienia aby nauczyl sie mowic.Amen
 Bart. Tomasz : 22.08.2022, 23:15
 Proszę. Cię. Matko. Boża. Różańcowa. O. Zdrowie. I. O. Boże. Błogosławieństwo. I. O. Dary. Ducha Świętego. I. O. Dar. Bożego. Miłosierdzia. Dala. Piotra. Jaconia
 Bart. Tomasz : 22.08.2022, 23:15
 Proszę. Cię. Matko. Boża. Różańcowa. O. Zdrowie. I. O. Boże. Błogosławieństwo. I. O. Dary. Ducha Świętego. I. O. Dar. Bożego. Miłosierdzia. Dala. Piotra. Jaconia
 matka: 22.08.2022, 11:16
 Matko Boza Rozancowa prosze Cie w intencji zdrowia oraz otrzymania pracy na caly etat dla syna oraz Dary Ducha Sw. na czas przygotowania i zdania egzaminu.Dopomoz dzieciom i mnie tez odzyskac pieniadze. Bog zaplac za modlitwe.
 b: 17.08.2022, 21:53
 Matko Boża Różańcowa proszę pomóż mojemu synowi w tym ciężkim czasie
 b: 01.08.2022, 10:05
 proszę Cię matko różańcowa dopomóż mojemu mężowi odzyskać wzrok
 Łukasz: 25.07.2022, 14:46
 Proszę o modlitwę w następującej intencji-Za wstawiennictwem Matki Bożej i Św. Józefa proszę o Ducha Św., łaskę wiary i dobrej spowiedzi, proszę o rozeznanie woli Bożej w moim życiu, a także o łaskę w znalezieniu błogosławionej dobrej pracy, która będzie zgodna z Wolą Bożą.
 Bart. Tomasz : 23.07.2022, 22:45
 Proszę. Cię. Matko. Boża. Różańcowa. O. Zdrowie. I. O. Boże.Błogosławieństwo. I. Łaskę. Wytrwania. W. Powołaniu Dziękuję. Ci. Matko. Boża. Za. Szczęśliwy. Przebieg. Operacji.
 Bart. Tomasz : 22.07.2022, 22:40
 Dziękuję. Ci. Matko. Boża. Różaniecowa. Za. Szczęśliwy. Przebieg. Operacji.
 Danuta: 22.07.2022, 19:03
 Matko Boza Rozanca Swietego prosze Cie pomoz mi w moich sprawach .Amen
(1) [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35]

Autor

Tresć


[ Powrót ]

 
[ Strona główna ]

Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda |

Polityka Prywatności Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej