Ja szczególnie mam za co dziękować Panu Bogu i Matce Najświętszej, bo od dzieciństwa choruję, przyjmuję wiele leków i dużo czasu spędziłam w szpitalach. Byłam też podłączona do respiratora i myślałam już, że kończy się moje ziemskie życie. Nigdy nie rozstaję się z książeczką do nabożeństwa i różańcem. Pan Bóg wie o mnie wszystko, zna moje pragnienia i pozwolił mi dożyć chwili, kiedy nasza rodzina różańcowa się odrodziła. Obecnie należą do niej 24 osoby, najmłodsza ma 57 lat, a najstarsza - 89. Spotykamy się w pierwszą niedzielę miesiąca o godz. 15.00, mamy też swoją świetlicę. Odrodzenie się naszej wspólnoty to wspaniały owoc ogłoszonego przez papieża Benedykta XVI Roku Wiary.