I. Zmartwychwstanie

Maria Magdalena nie rozumie jeszcze wydarzeń poranka wielkanocnego. Kamień odsunięty od wejścia do grobu jest dla niej znakiem, że ciało jej Nauczyciela zostało gdzieś przeniesione. Powiadamia o tym natychmiast uczniów. Panie, bądź uwielbiony w tajemnicy pustego grobu.

II. Wniebowstąpienie

Magdalena rozpoznaje w ogrodniku Pana, gdy On zwraca się do niej po imieniu. Dobry Pasterz zna swoje owce i woła je po imieniu. Owce znają głos Pasterza i podążają za Nim. Po dokonanym dziele Syn Boży wraca do niebieskiej chwały. Historia zatacza krąg. Panie, bądź uwielbiony w Twoim powrocie do Ojca, z którym dzielisz chwałę od założenia świata.

III. Zesłanie Ducha Świętego

Jezus po swoim wniebowstąpieniu wraz z Ojcem posyła na świat Ducha Świętego. Duch Prawdy pozwala zrozumieć dzieło Syna Bożego i jest wciąż obecny w swoim Kościele. Panie, bądź uwielbiony w darze Ducha Parakleta, który ożywia i prowadzi Kościół Boży.

IV. Wniebowzięcie Maryi

Każdy z nas ma przygotowane mieszkanie w domu Ojca. Jezus pragnie, abyśmy byli razem z Nim tam, gdzie On jest. Panie, bądź uwielbiony w radości Twojej Matki i wszystkich, którzy dzielą wieczne szczęście.

V. Ukoronowanie Matki Bożej

Samarytanie, lud wzgardzony przez Żydów, po świadectwie Samarytanki o Mesjaszu wychodzą Mu na spotkanie. Doświadczają łaski wiary, a Jezus, wcześniej wzgardzony przez Żydów, zostaje u nich dwa dni. Panie, bądź uwielbiony, bo Ty wywyższasz wzgardzonych.