Podobnie jak dzisiaj w New Age sięgano do gnozy, do manicheizmu, do sił kosmicznych w tłumaczeniu, kim jest człowiek, do reinkarnacji, do tworzenia zamkniętych tak zwanych Kościołów dla ludzi doskonałych, izolujących się od życia normalnego w Kościołach katolickich, nie uznawano Jezusa Chrystusa, który miał być tylko najwyższym Aniołem, nie uznawano też jego człowieczeństwa, jego życia i śmierci, które nie miały mieć mocy zbawczej. Temu wszystkiemu musiał się.przeciwstawić Kościół pod przewodnictwem wielkiego Papieża Innocentego III i Soboru Laterańskiego IV, który toąsobór nakazał apostołowanie. Świętemu Dominikowi, który stworzył nowy zakon, powierzono właśnie, już po śmierci Innocentego III, aby doktrynalnie ewangelizował ludzi. Dominik w swych dysputach z katarami i kazaniach przedstawiał normalną Ewangelię jako księgę historyczną o Jezusie Chrystusie jako Bogu i Człowieku prawdziwym, zrodzonym z Marii za sprawą Ducha Świętego. Owo opowiadanie i dyskusje z katarami o Bogu Człowieku było trudne. Często św. Dominik przerywał dysputę i głośno się modlił, modlił się wraz z ludźmi modlitwą najbardziej zrozumiałą dla wszystkich: "Ojcze nasz" i "Zdrowaś Maryjo" - często powtarzane. Modlitwy te były znane. W "Zdrowaś Maryjo" była podkreślana nieustannie gorąca prośba do Matki Bożej, by modliła się w dwóch momentach za nas: teraz, bo człowiek żyje tylko teraz, i w najważniejszym momencie, w momencie śmierci. Teraz i w godzinę śmierci. I w ten sposób narodził się różaniec, jako żywe apostolstwo połączone z modlitwą.

Apostolstwo o życiu i śmierci Chrystusa Pana i Jego Zmartwychwstaniu praz o potędze Zmartwychwstania dla nas. W ten sposób dokonywało się opiewanie dziecięctwa Chrystusa, a więc na początku Jego wcielenia, co warto podkreślić i dzisiaj. Od pierwszego bowiem momentu życia, od zwiastowania już jest człowiek żyjący w łonie matki. Stąd, wszelkie zabójstwa tak zwanej aborcji są zbrodnią w łonie Matki Maryi. Następnie przy nawiedzeniu św. Elżbiety jawi się Jezus Chrystus w łonie Matki, by uświęcić Jana, swego apostoła pierwszego, który wskazał na Chrystusa jako na Tego, który jest Mesjaszem. Dalej jest opowieść o zwykłym życiu Chrystusa. Mimo że Chrystus Pan jest Bogiem, rodzi się jak każdy człowiek, nawet gorzej, bo w stajni, na obcej ziemi. Chrystus jest znakiem sprzeciwu w czwartej tajemnicy. Chrystus jako dorastający chłopiec w ówczesnej kulturze podkreśla swój obowiązek obecności w sprawach Ojca. Tajemnica druga: zbawienie przez Mękę i śmierć. Druga część różańca świętego pokazuje cenę ludzkiego życia: Męka, Śmierć Chrystusa jako człowieka, który zarazem jest Logosem-Bogiem. Wszystkie Jego przeżycia mają moc nieskończoną dla całej ludzkości. Część trzecia chwalebna, ukazanie i przemodlenie sensu ostatecznego bycia człowiekiem. Zmartwychwstanie Chrystusa zapowiedzią naszego Zmartwychwstania. Wniebowstąpienie i Zesłanie Ducha Świętego ukazują moc wiary. Wniebowzięcie Matki Bożej i Jej Ukoronowanie w niebie wskazują na Jej moc Pośredniczki w całym życiu. Ojciec Święty zapowiedział czwartą część: Tajemnic Światła Nauki Chrystusowej, a więc:

1. Chrzest
2. Kana
3. Głoszenie królestwa Bożego
4. Góra Tabor
5. Eucharystia.

To są tajemnice światła Ewangelii. Zatem okazało się, że Papież powrócił do starej tradycji. Do różańca jako modlitwy ludzi prostych i zarazem myślicieli. Cztery części różańca niczym cztery księgi ewangeliczne, ukazując całość myśli zbawczej Chrystusa na ziemi, przedstawiają nasze uczestnictwo w życiu z Chrystusem i przez Chrystusa. Dlatego też różaniec pogłębiony na nowo przez Ojca Świętego jest w dzisiejszym świecie - świecie ciągle nasycanym propagandą, telewizją - powrotem do skupienia, do refleksji, do wejścia w siebie. Jak mówi jedna z prefacji: "By przez śmierć Chrystusa pokonać śmierć ludzką i objawić moc zmartwychwstania" - to chyba to jest najważniejsze.